Dayanılmaz oldu kahrı kalemin
"Yetmedi mi, şu orucu boz! " diyor...
Nişangâhı etme cümle âlemin
İncinsem de, gönül kırmam, söz diyor.
Zamanıyken hece hece esmenin
"Kökleri âtide koca devlet"tik
Hâdim-i İslâm'ken ırkımız bizim...
Küçük bir beyliği eşsiz dev ettik
Bir orduya eşti kırkımız bizim.
Dikeni "yakışır" diyerek güle
Her adım başında dil dökmen boşa
Ne dostun olurum ne sana çırak
Rabbimin emrinden çıkamam hâşâ
Düş artık yakamdan, peşimi bırak.
Kansam da sözüne çamura batsam
Yük almış sırtına boyundan büyük
Aldırdığı yoktu her gelen sese...
Durdu az ötemde; ağır geldi yük
Baktım ki yorulmuş, nefes nefese...
.
Bedeni âdetâ ortadan ekti
Madem ki son durak Hakk'kın dîvanı
Fâniye el vermez, etmeyiz meyil.
Mâvera yoluna dizdik kervanı
Tükenen ayaklar, gönlümüz değil.
"Meziyet ne" dedik, dediler "edep"
Zemherî karını sermeye görsün
Sobası soğuksa üşüyor insan...
Şeytan şer ağını germeye görsün
Pusulası yoksa düşüyor insan.
Gam yüklü gönülde dinmez âh-u zâr
Geçici zevkleri sormayın bana
Felekten gün çalmaz hâlimiz bizim.
Gözümüz çevrili ukbâdan yana
Firdevse götürür yolumuz bizim.
Dünyaya teşrifi nâr üstüne nûr
Yükseğe bakmak ile yücelmek mümkün değil
Zirvelere varmanın yolu secdeden geçer.
Ey gafil, haddini bil! Rabb’in önünde eğil!
Gün gelir en sevdiğin, sana bir tabut seçer.
Tevâzû kapısından kibir ile geçilmez
Sevgisi yüreğimde coşkun çağlayan ırmak
Şefkatini tarife diller nâçâr, tanım az.
Beyhûde bir gayrettir, bir tek güne sığdırmak
Söz konusu anneyse, sevgi sınır tanımaz.
"YavruM"daki en son harf, güç katar eksik güce
Zâkir huşû içinde secdedeyken seherde
Ar-namus hırkasını atanlar az anıyor.
Münkir, doğrudur sanıp, karar kılsa da şerde
Her gün sevaba sevap katanlar kazanıyor.
Aksini söylese de inanmayan, aybeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!