Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Sevgi saygı lime lime, çığ düştü her hayalime
Kırılalı yıllar oldu kestiğin o bastığın dal
Ne söylesem çok dilime, kalem dahi yük elime
Arta kalan dört kelime; güle güle ve hoşça kal

⚘Zaman dedikleri ilâhî süzgeç
Her ânı inceden eliyor oğul
Tadılan her haltın hesabı er geç
Yiyenin önüne geliyor oğul

⚘An sayarken ömrüm malum menzile

Edebime yasak ettim riyâyı
Görenler haddimi bildirsin diye
Gösterip Kur-an’ı, dinde hayâyı
Günahı tövbeye sildirsin diye

Nefsi esir ettim koydum kafese

Âh ederim ne gören var ne duyan
Ey kalemim! Yalnız kaldım e uyan!
Tarihe bak, talihime sen de yan
Bir dem bizken mağrur Çınar Ağacı
Parçalara bölünmüşüz ne acı

İslam tarihinde sayısız ibret;
Ala ala(!) gidiyoruz cennete(!)
Rezillikte onur, çukurda izzet
Bula bula gidiyoruz cennete(!)

Bir davaya nefer iken bu handa
Zulme karşı çelik setten duvardık
Umutların tükendiği zor anda
Pes etmeyi acziyetten sayardık

Nefsimize layık görüp tasmayı

Ses gelmiyor kalemimin ucundan
Hakikatli bir yâr idi eskiden
Hislerimi doldurduğum avcundan
Bercesteler kayar idi eskiden

İcabete layık iken her niyaz

Kayıplara karışan o bahtımız
Yaver giden bi yâr idi eskiden
Gönlümüzde boş kalmayan tahtımız
Can dostlara diyar idi eskiden

Kar boranla kışa dönse yazımız

"HAYALİ CİHAN DEĞER"


Farklıydı nezdimizde tarifi, tasvir-i kin
"Varlığı gönüllere eza" derdik eskiden
Asabilik doğuştan; genimizde var lakin

Bakmayın mazimizi inkâr eden serkeşe
Edep hasletin hası, hâl diliydi eskiden
Zorlu hayat yolunda her gönülde baş köşe
Onurlu ayakların menziliydi eskiden

Bahar gelmeden önce kurumazdı goncalar