"Girmeden tefrika bir millete düşman giremez!
Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez!"
Mehmet Akif Ersoy
Samîmiyet ölçüsüdür her işin
Hayra azim, insana âr gerekir.
Tefekkür et! Vazifen ne, bir düşün!
Ölümsüz kim, kime mezar gerekir?
Ne bu gaflet, dünya hırsı, bu telaş?
Çok fırtına gördü bu gamlı sînem
Ağlarsam aldırma; es bundan sonra!
Ne "aşkım" de artık, ne de "birtanem"
Selâmı sabahı kes bundan sonra.
Varsın avuçlarım yaş ile dolsun
Herşey âşikâr iken zûl sayılır divite;
Ufkumu perdeleyen zifiri, pusu yorum
Farkederse hüznümü haz verir diye ite
Sakladım gözyaşımı; çaresiz...susuyorum.
Sussam da, ârif olan, anlıyor bakışımdan
Suskun kalsın ne çıkar ahde bîvefâ kalem
Varsın mürekkebini yalan yanlışa satsın...
Destanlar dile gelsin, dinlesin cümle âlem
Mâzimi bilmeyene beni tarih anlatsın!
Anlatsın, es geçmeden en baştan başlayarak
Yine feryâd-ü figan, yine kan ve gözyaşı
Onlarca cana kıyıp yürekleri yakan var.
Yine "dostluk-barış"a tercih edip savaşı
İnsanlığından cayıp, bombalar bırakan var.
Gına geldi, kesmiyor, lânet, tel'in lafları
"Dost" dediğin bedende el gibidir
Beş parmağın beşini de bir tutmam!
Vefâ, özde, imtihana tâbidir
Dostum beni unutsa da unutmam!
***
Umut tohumlarını ufkumuza sererek
Hayâlini kurmuştu asil bir neslin Âsım.
"Birlik olun!" demişti eli ele vererek
Hakikate uyandık, apansız, ürpererek;
Yeni yetme türemiş; öz benliğine hasım!
Yaranmak zor imiş kadirbilmeze
Ne etsem kabahat, ne söylesem suç.
Sunduğum sevgiyi yaptılar meze
Herkese kırgınım; üç kişi hariç.
Kimi yüreğime ekti elemi
Sarsıldık apansızın tam ortasında toyun
Yine senaryo aynı, oyun içinde oyun!
Alçaklar zannetse de, millet eğecek boyun...
Bu kez herkes pür dikkat; tehlikenin farkında!
Vatanıma tuzak var, Taksim Gezi Parkı'nda!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!