Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Murâdım kaderin önüne geçti
Şükür bilemedim, ar bilemedim...
Nefsimi şımartan kırık süzgeçti
Zarar bilemedim, kâr bilemedim

Ömrümü hesapsız hevâya kurdum

Kader pay ederken hayli cömertti
Gözüme emanet yaş aramadım...
Gönlüme kiracı amansız dertti
Atmayı denedim...başaramadım.

Zehredip içime hergün aşımı

Arı ol öz topla peteğe taşı
Ter çiçek kokarsa bal rafta kalmaz!
Sanma ki beyhûde, boşa uğraşı
Gayretin zay olmaz, ârafta kalmaz.

Zaman sele benzer; katar önüne

Kalbimden geçeni aşikâr etsem
Sevdamı haykırır dilim de sana...
Gönlüne zimmetli tek emanetsem
Sevgilim, birtanem, gülüm de bana...

Varsın eksik olsun hecene ece

Aşk dediğin buysa, istemem...kalsın
Her sözün sineme ok bundan sonra.
Varsın hüzün selin kapımı çalsın
Kahrına sebebim çok bundan sonra.

Benzetip çehremi güle, nergise

Ağırdı omzuma hayatın yükü
Yol sarpa sardıkça çöktüm ağladım...
Kaderin emrine hep deyip "peki"
Sızımı sazıma döktüm ağladım.

Zâlim aynalara bakmaktan cayıp

Edep rahlesinden uzaksa dizin
Sözü bala banıp aş edemezsin...
Kapanır kapısı ilâhi gizin
Şeytanı dost sanıp, başedemezsin...

Gönül bir şelâle, dil ise ark'ın

Mahzun durma bir kenarda, dile gel!
Çanakkale neymiş anlat, an kalem!
Varsın gözler yaşa dursun, aksın sel
Aldırma sen! Ağla, ağlat, yan kalem.

Dil yorulmaz Hüdâ'sına niyazdan

Sanmayın ki sözüm ele; benim derdim nefsim ile
Cürmüm ile dolu file; günahımın derdindeyim.
Tehlikeyi bile bile kapıldım bir azgın sele
Geri dönmek zor mesele; eyvâhımın derdindeyim...

Gençliğime ettim güman, derde düçâr oldu gönlüm

Hiç acıma câna cefâ hâlime
Yüreğimde neyin varsa al, durma!
Rahmet okut en vicdansız zâlime
Bedel ödet...Sitemler et...Lâl durma!

Az mı dedim "gönül hassas, horlama!