Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Aşk; engel tanımaz sel, korda yanmaya niyet
Hicrân; kalbe yük bedel, ödenmesi zor diyet
*
Aşk, gezegenden fîrâr, ufka doğru yülseliş
Hicrân hadsiz intizâr, gam yükünü yükleniş.
*

Murâdım kaderin önüne geçti
Şükür bilemedim, ar bilemedim...
Nefsimi şımartan kırık süzgeçti
Zarar bilemedim, kâr bilemedim

Ömrümü hesapsız hevâya kurdum

Kederle dolu file, inkâr etmek nâfile
Ömrü azdı sevincin, kalbim acıyı tattı.
"Eyvah" düşeli dile, çekilmez oldu çile
Mutluluk gönlüm için üç günlük saltanattı.

Saltanattı yıkılan, tahtımdı yerle yeksan

Aşk dediğin buysa, istemem...kalsın
Her sözün sineme ok bundan sonra.
Varsın hüzün selin kapımı çalsın
Kahrına sebebim çok bundan sonra.

Benzetip çehremi güle, nergise

Hiç acıma câna cefâ hâlime
Yüreğimde neyin varsa al, durma!
Rahmet okut en vicdansız zâlime
Bedel ödet...Sitemler et...Lâl durma!

Az mı dedim "gönül hassas, horlama!

Mahzun durma bir kenarda, dile gel!
Çanakkale neymiş anlat, an kalem!
Varsın gözler yaşa dursun, aksın sel
Aldırma sen! Ağla, ağlat, yan kalem.

Dil yorulmaz Hüdâ'sına niyazdan

Kalbimden geçeni aşikâr etsem
Sevdamı haykırır dilim de sana...
Gönlüne zimmetli tek emanetsem
Sevgilim, birtanem, gülüm de bana...

Varsın eksik olsun hecene ece

Sanmayın ki sözüm ele; benim derdim nefsim ile
Cürmüm ile dolu file; günahımın derdindeyim.
Tehlikeyi bile bile kapıldım bir azgın sele
Geri dönmek zor mesele; eyvâhımın derdindeyim...

Gençliğime ettim güman, derde düçâr oldu gönlüm

İtiraf ediyorum; fikir yük serde us'a
Artık aklım ermiyor bu çirkef çağa benim
Yine de "insaf" derim; mahkûm etmeyin sus'a
Kırgınım, sitemim var En yüce dağa benim.
Yarın bugünden beter,"âh"la dolsa da lehçem
Sözüm söz, emîn olun; bu son kahır-dilekçem;

Bahçe-i lehçenin gülü, nergisi
Kelâm-ı lügatın hasıdır selâm
Dostluğun, barışın, sevginin sesi
Söyleyen dillerin süsüdür selâm

Kıymet bilen için bal dolu kâse