Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Zilleti hak etmişse aranmaz başka sebep;
Bir Arslanın peşine çelimsiz enik düşer...
Dil âh'ı tüketmişse, özen gösterse de hep
Yunusca yazan kalem, "Yavuz'a" yenik düşer...

Bozuksa bir beşerin karakteri, ahlâkı

Sinirler hayli gergin; hava soğuk...buz gibi
Tefrika mikserinde karıldık desem boşa...
Kalplerde kin belirgin; bölündük karpuz gibi
Gözler şer minderinde; "yarıldık" desem boşa.

"Din" ürettik öfkeden, kini ona cüz ettik

Sükût-u hayâlime sebep ne diye sorma!
Zehir ol...yine süzül...yüreğime ak, yeter...
Acıma hiç halime; artık dilimi yorma!
Madem sitem söze zül, gözlerime bak, yeter...

Mutluluk veriyorsa feryâd-figân edişim

Ne zaman doğru desem, bendim bendi ok'lanan
Belli ki hakikati dinlemekten bıkan var...
Sizi kastetmiyorum! Sen...evet sen saklanan!
Gönlüme fîrârisin; sayısız sabıkan var.

YiNE DE YAZACAĞIM!

Günah dolu, sırtında hâr küfen var
Hangi yüzle izzet ikram beklersin?
Mahşer günü fırtına var, tûfan var
Talebine bir de bayram eklersin.

Hayâline yolu ırak kabirin

Mûcize arayan aslına baksın
Öze ün seçilmez genler içinden
Âkıbet âşikâr, yine topraksın
Gafletle geçilmez günler içinden.

Kur'an kutlu kelam, kutsal emânet

"Sözde" müslümandınız; "ALTIN NESiL"’di güyâ
İçini oymuşsunuz bu güzelim Vatanın!
Ey hâinler sürüsü! Kaldıysa nebze hayâ
Bakın eserinize, cürmünüzden utanın!

Utanın ki; meziyet "ahde sadâkat", "ar"ken

Oklar sadakında, sükutta yaylar
Ne hakaret, küfür, ne haddi aşma
Ne farklı fikirde hemen sataşma
Gel de sen bu işe sevinme, şaşma
Demek isteyince oluyor beyler
Gece el verince özlemle tan'a

VAN...MARDiN...ELAZIĞ...BiTLiS...HAKKARi...CiZRE...

***
Kader kara yazmışsa anlamsız kalır sebep
Bir Arslanın peşine çelimsiz enik düşer...
Kalemim edep bilir; "Yunus’ca" yazar da hep

Dallarını kırdığın bu görkemli çınarın
Gün gelip gölgesini özlemle anacaksın...
Dem aldıkça efkârın, hüzün olacak kârın
Nasıl yaktıysan beni, öyle de yanacaksın.

Kaybolsam da ardında aşkın dehlizlerinde