Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Bahar baş kaldırmış kış uykusuna
Kurtarmış canını kar ile dondan.
Son vermiş toprağın homurtusuna
Arının parende atışı ondan.

En erken uyanan yine karınca

"Girmeden tefrika bir millete düşman giremez!
Toplu vurdukça yürekler, onu top sindiremez!"

Mehmet Akif Ersoy

Weit weg von der Familie sehnt man sich nach Zuhaus'
Darum sind wir nachdenklich, tränennah, empfindlich...
Lauf der Angst nicht davon; fordere sie heraus
Allen Sorgen zum Trotz, sei hoffnungsvoll so wie ich.

Sabret gönlüm, zârı bırak; hüznü gözden silmek gerek
Gayret bekler kulundan Hakk; direnmeyi bilmek gerek

Edeb ile vursun örsün, öfkeni yen dinsin hırsın
Gönül yapmak senin dersin; yolda karar kılmak gerek.

Hava güzel, güneşliydi; çıktım evden neşe ile
Kuytu yerde biri vardı elinde bir şişe ile.

Kendi deyip gülüyordu; üstü yırtık ve sarhoştu
Gailesiz biraz halsiz şivesi de hayli hoştu.

Zemherî kar'ını sermeye görsün
Sobası soğuksa üşüyor insan
Şeytan şer ağını germeye görsün
Pusulası yoksa düşüyor insan.

Yaktıkça bağrını hüzünden her iz

Türlü nimet vermişken Rabbin her çağrısına
İsyan edip haddini aşan arsızlar gördüm...
Hak ettiği cezanın çekilmez ağrısına
Yâ Râb "neden ben" deyip şaşan arsızlar gördüm

Vazifesini müdrik kilitlenip hedefe

Hırçın rüzgâr esir olmuş hazana
Üfledikçe yaprak döker sol yanım
Halim benzer boynu bükük ozana
Yâr dedikçe hep ah çeker sol yanım.

Kimse bilmez, yen içinde kol kırık

Sıla hasretiyle gezerken üzgün
Bir pîr-i fâniye rast geldim bugün.
*
Gülen gözlerinde gölgeler gördüm
Sanki "tadım-tuzum yok" der gibiydi...
Sabrını sınayan öfkeler gördüm

İnsanlar düşünün ki "öfke" ortak paydası
Sevgi telkin ederdi Mevlânâ çıkıp gelse!
Bir günde bin rekâtın kılana yok faydası
Ağızdan çıkan her söz gönül yıkan bir selse.

Dilini kılıç gibi sallar ise eşkıyâ