Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Mecit Aktürk

Sarsıldık apansızın tam ortasında toyun
Yine senaryo aynı, oyun içinde oyun!
Alçaklar zannetse de, millet eğecek boyun...
Bu kez herkes pür dikkat; tehlikenin farkında!
Vatanıma tuzak var, Taksim Gezi Parkı'nda!

Devamını Oku
Mecit Aktürk

"Dost" dediğin bedende el gibidir
Beş parmağın beşini de bir tutmam!
Vefâ, özde, imtihana tâbidir
Dostum beni unutsa da unutmam!

***

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Hava güzel, güneşliydi; çıktım evden neşe ile
Kuytu yerde biri vardı elinde bir şişe ile.

Kendi deyip gülüyordu; üstü yırtık ve sarhoştu
Gailesiz biraz halsiz şivesi de hayli hoştu.

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Zemherî kar'ını sermeye görsün
Sobası soğuksa üşüyor insan
Şeytan şer ağını germeye görsün
Pusulası yoksa düşüyor insan.

Yaktıkça bağrını hüzünden her iz

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Türlü nimet vermişken Rabbin her çağrısına
İsyan edip haddini aşan arsızlar gördüm...
Hak ettiği cezanın çekilmez ağrısına
Yâ Râb "neden ben" deyip şaşan arsızlar gördüm

Vazifesini müdrik kilitlenip hedefe

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Sabret gönlüm, zârı bırak; hüznü gözden silmek gerek
Gayret bekler kulundan Hakk; direnmeyi bilmek gerek

Edeb ile vursun örsün, öfkeni yen dinsin hırsın
Gönül yapmak senin dersin; yolda karar kılmak gerek.

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Hırçın rüzgâr esir olmuş hazana
Üfledikçe yaprak döker sol yanım
Halim benzer boynu bükük ozana
Yâr dedikçe hep ah çeker sol yanım.

Kimse bilmez, yen içinde kol kırık

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Sıla hasretiyle gezerken üzgün
Bir pîr-i fâniye rast geldim bugün.
*
Gülen gözlerinde gölgeler gördüm
Sanki "tadım-tuzum yok" der gibiydi...
Sabrını sınayan öfkeler gördüm

Devamını Oku
Mecit Aktürk

İnsanlar düşünün ki "öfke" ortak paydası
Sevgi telkin ederdi Mevlânâ çıkıp gelse!
Bir günde bin rekâtın kılana yok faydası
Ağızdan çıkan her söz gönül yıkan bir selse.

Dilini kılıç gibi sallar ise eşkıyâ

Devamını Oku
Mecit Aktürk

Sinirler hayli gergin; hava soğuk...buz gibi
Tefrika mikserinde karıldık desem boşa...
Kalplerde kin belirgin; bölündük karpuz gibi
Gözler şer minderinde; "yarıldık" desem boşa.

"Din" ürettik öfkeden, kini ona cüz ettik

Devamını Oku