Mazin nutfe özün balçık aslın olur iğğğ dediğin
O yüzden hep toprak kokar her hayalin düşün teni
Omuzundan hiç inmeyip ömür boyu çiğnediğin
Yer yarılır hem yâr olur anan gibi sarar seni
Bir ufak nifakla başladı her şey
Gönülden geçenler dile ok oldu
"Biz"den "ben" çıkardık birlikten "birey"
Tutmuştu bu deney; huzur yok oldu
Muhabbet, hoşgörü, aşk ile vefa...
Kûn demiş Hayy, davet olmuş ismime
İtirazdan imtinâ, âr etmişim
Nutfe iken can verilmiş cismime
Şikâyetten sarf-ı nazâr etmişim
Bir melekti elim, kolum, odağım
Kim demiş ki ölüdür talihin kaleminde
Diridir her zeminde kalbe taht kuran atlar
Asalet sembolüdür hayvanlar âleminde
Tarihin her deminde mührünü vuran atlar
Mâziden günümüze ecdattan izdir atlar
Duygular deryâdır, görünmez dibi
Gizemin "niye"si, "nasıl"ı vardır
Sevdada bakışın olduğu gibi
Şiirde nakışın usulü vardır
- I -
Desem ki ben ne âlim ne ârifim
Kabul etmez, kaşlarını çatar aşk
Tadan bilir, bilmeyene tarifim
Gönüllerde baş köşeyi tutar aşk
Kaideyi kanunu o belirler
Ne zaman özlem ile mâziden yana baksam
Uç verir anılarım rengârenk desen desen
Aklımda sen...ruhumda sen...gönlümde sen
Özlemi aşkla karıp, şaşırıpta gel desen
Diner o an ızdırap, lügatımdan âh düser
Emîn ol ki yollara bir garip seyyah düser
"Şairim ben" dese de her üç kişiden beşi
Şiir bir aşk ateşi; yürek yakan yeli var
Edebî güzergâhta sayısız kalem leşi
Tarihî Bilirkişi, gömülecek ölü var.
Elimde kara kalem yakalayıp o ânı
Elde kalan son umudun şuasına güman olsa
Can hârımın buharında kazan katran kaynatmazdı
Müslümanım diyen dilin sahibinde îman olsa
Yunusların diyarında Nemrutlar at oynatmazdı
Vahşi hayvan âleminde Hakk'ın sözü ferman olsa
Gel gardaşım geçmişi yâd edelim
Hâle bakıp biraz feryat edelim
Yangın varken nasıl rahat edelim?
Nefsimize köle miydik he gardaş
Biz önceden böyle miydik de gardaş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!