Her annenin gözyaşı acı verse de bana
Hâinin cesedine lügatımda "leş" denir
Emânet-i Şuhedâ gözbebeğim vatana
İhânet edenlere "şerefsiz", "kalleş" denir...
Milletime düşman çok; pusu kuran kurana
Eğilmez başı ile ezelden hasm-ı zâlim
Vatanına sevdalı bir yüzü ak bilirim...
Vefâsızlar yurdunda adı bilinmez âlim
O âlimi ifşâyı kaleme hak bilirim.
***
Yâdı acı verse de hazin hayat öykünün
Vahada kendine mahal arama
Çıkar dünyasına çadır kurulmaz!
Miskini cezbeden çok hal var ama
Hayat mektebinde boş oturulmaz
Çalınca her cana özel o saat
Sen de bu âlemden gidersin evlat
Öyle öfkeliyim ki kuduz Siyon itine
Dilimi kem kelama daldırasım geliyor
Destek verip vahşete, zulme, cinayetine
İnsanlık taslayana saldırasım geliyor.
Cürm ustası İblis'e her kim olursa çömez
Haramı helal sanar, günahı leziz çerez
"Laf aramızda kalsın" diye başlar çoğu kez
Tüm ecri heder eder ağızda bir parça et
Kulaklara eziyet, dil için kirdir gıybet
Gönül bir tuvaldir dil ise fırçan
Heceler rengârenk boyandır Asım
İblisse fırçana hükmeden hocan
Nakışın zamandan ziyandır Asım
Ne öfke diliyle ne kinle inlet
Dünyanın çivisi çıkmış yerinden
Dereler tersine aksa şaşırmam.
Kalp dilden muzdarip, alın, terinden
Göz helâle şaşı baksa şaşırmam.
Kaderin ördüğü ağ nakış nakış
Arzunun ayağı zemine bassın
Ne âfâkî olsun, ne de çok uçuk.
Varsın eller kızsın, yüzünü assın
Resûl'ün yolunu takip et çocuk!
Ne kalpte noksan var, ne dinde kara
Sorsalar karamsara "talihim hep kara" der
"Hasret koydu bahara, sitemlerim kar'a" der
Açılır serde baca derin bir âh yükselir
"Yüreğim paramparça, her parça bin yara" der.
Gam çekmemek ne mümkün; sînelerin dağlanıp
Huzurun yüreklerden alındığı demdeyiz...
Taşların artık hergün sıkı sıkı bağlanıp
İtlerin mereklerden salındığı demdeyiz.
Girdabına girmişiz karanlık mahfillerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!