Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Bir özür borcum var ey mukadderat
Hayâsız hecemden utandım kendim
Gafletin ağına düşmezdim, fakat
Sızımın sözüne kandım efendim

Amansız acıyla dolunca geniz

Sabret demek kolay emme velakin
Canlar boşa sıkılmıyor be Usta
Yük oldukça yüreklere onca kin
Hayat yolu çıkılmıyor be Usta

Dost bildiğim talihlerin en körü

Yok mu Yâ Râbb nevbahardan hiç umut
Kış ayından çok usandım, yaz hani?
Nârı nûr et, bir ışık yak az avut
İkramından hüzne kandım; haz hani?

Dert musîbet, ömrü külfet âcize

Bir anne edasıyla yaklaşır ins'e ilham
Bilir ki uyku haram, göğsünden her kim emse
Ahengin sedasıyla haz verir arttıkça gam
Mis kokar buram buram; el erbab-ı kalemse!

Sadıksa maşukuna ilham denen o ece

Gün doğdu kalemlere onur katan heceye
Emsalsiz bir geceye erdik elhamdülillah
Dar edip kâğıtları lanetli o cüceye
Gönlümüzü Yüce'ye verdik elhamdülillah

Dikkatleri çekerek mahşerin Sırat'ına

Cahildik, hamdolsun elif öğrendik
Puslu Kin Dağını aşmayı bildik
Maksat hasıl oldu ye'se direndik
Düşsek de kalkarak koşmayı bildik

Yûnus'tan aldık biz hayat dersini

Sevgi saygı lime lime, çığ düştü her hayalime
Kırılalı yıllar oldu kestiğin o bastığın dal
Ne söylesem çok dilime, kalem dahi yük elime
Arta kalan dört kelime; güle güle ve hoşça kal

İslam tarihinde sayısız ibret;
Ala ala(!) gidiyoruz cennete(!)
Rezillikte onur, çukurda izzet
Bula bula gidiyoruz cennete(!)

Bir davaya nefer iken bu handa
Zulme karşı çelik setten duvardık
Umutların tükendiği zor anda
Pes etmeyi acziyetten sayardık

Nefsimize layık görüp tasmayı

Ses gelmiyor kalemimin ucundan
Hakikatli bir yâr idi eskiden
Hislerimi doldurduğum avcundan
Bercesteler kayar idi eskiden

İcabete layık iken her niyaz