Mavi Deniz Şiiri - Sabri Servetoğlu

Sus artık, söylenecek söz yoktur,
İçimde dinmeyen bir kor çoktur.
Kara gözlerine düştüğüm günden,
Ömrümde eksilen hep umuttur.

Romanlarda kaldı o baharlar,
Sarı yaprak gibi savruldu yıllar.
Kitap arasında uyuyan resim,
Dokunsam yeniden kanar duvarlar.

Ferhat oldum, suya vardım geçtim,
Dağlar aşamadım, yandım da geçtim.
Bir damla sevginin uğruna inan,
Bir ömrü sessizce harcadım, seçtim.

Günün yirmi dört saatindeydin,
Geceyi sabaha bağlayan sendin.
Şimdi sensiz geçen her dakikam,
Kıyıya vurmayan bir denizdir.

Aşkın mavi hâli bende kaldı,
Su aktı, nehirler denize vardı.
Gelirsen yüreğim liman olur,
Gelmezsen mavilik bana kaldı.