Ben bu şiirimi yazdım keder yüklü masamda
Kahır dolu kadehlerimi içip bağırmalarımla
Karlar yağan saçlarımın ağırlıklarıyla
Ellerimim titrek üşütmeleriyle
Kalbimin hasret ritmisin in takılmalarınla
Sana bir şiir yazdım
Senden şikayetim var demedim mi ?
Yolunu batıla çevirme oraya gitme demedim mi?
Her yolun sonunda yaradan var demedim mi ?
La ilahe ilahı dilinden düşürme demedim mi ?
Ellerini kaldır semaya samimice yalvar demedim mi ?
Bugün son defa içime
sensizliğin kokusunu çekiyorum
ve
sensizliği son defa katıyorum kadehime
kana kana yudumluyorum
susuzluğumu gideriyorum
Son nokta
Günde beş vakit sendiğimin kapısını çalarım
Üzerim süsle günah yükümle huzura varırım
Seninle ilk defa yakından, uzaktan gördüm
Düşlerimde tanıdım
Aynalarda alıştım
Yarınlara olmadık tohumlar ektim
Kimi zaman dudağımda kokan mentolü izmarit oldun
Olmadık küfürler ettirdin
Unuttun
Kendini her şeyi
Yaşadın zevki sefa ile
Düşünmedin
Dünya’yı ahreti
Keyfini bozmadın gündüz geceyle
Sözlerini çevirmişsin hırs çitiyle
Komşuna yüzünü dönmemişsin niye
Çocuk çocuğu bağırmışsın hiddet öfkeyle
Bundan başka dünyada engelli var mı sorarım size
Hak hukuku terazinin gözünü kırmışsın
Sensizliğine akan yağmur damlalarına
Hatıralara esen hoyratlı rüzgârlara
Özlemlerinin yanık zifir karanlığıma
Hayatımın hicranlı hücrelerine sordum
Yarınıma ektiğim hasret topraklarına
Sokak başındayım
Duruyorum, düşünuyorum
Sokak lambalarını, kaldırımları,
En çokta seni
Uçurumun kenarındayım
Aşağı bakıyorum, düşünüyorum
Hayallerde bile yoktur yatak
Hatta bir tutam ateş odun
Yarınlar
Umutlar
Rüyalar ve vesselam
Ceplerinde para
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!