şiir saflğın dile gelmesi
şiir sevmenin son adımı
şiir yüreğin hasretle dile gelmesi
şiir acıyı neşeyi birlkte yaşaması
şiir kendini anlatmanın son durağı
şiir sen Şiir ben Şiir onlar bunlar
Bugün son defa içime
sensizliğin kokusunu çekiyorum
ve
sensizliği son defa katıyorum kadehime
kana kana yudumluyorum
susuzluğumu gideriyorum
Son nokta
Günde beş vakit sendiğimin kapısını çalarım
Üzerim süsle günah yükümle huzura varırım
Seninle ilk defa yakından, uzaktan gördüm
Düşlerimde tanıdım
Aynalarda alıştım
Yarınlara olmadık tohumlar ektim
Kimi zaman dudağımda kokan mentolü izmarit oldun
Olmadık küfürler ettirdin
Unuttun
Kendini her şeyi
Yaşadın zevki sefa ile
Düşünmedin
Dünya’yı ahreti
Keyfini bozmadın gündüz geceyle
Sözlerini çevirmişsin hırs çitiyle
Komşuna yüzünü dönmemişsin niye
Çocuk çocuğu bağırmışsın hiddet öfkeyle
Bundan başka dünyada engelli var mı sorarım size
Hak hukuku terazinin gözünü kırmışsın
Sensizliğine akan yağmur damlalarına
Hatıralara esen hoyratlı rüzgârlara
Özlemlerinin yanık zifir karanlığıma
Hayatımın hicranlı hücrelerine sordum
Yarınıma ektiğim hasret topraklarına
Aklımda onca soru işareti birikti
Ömrüme konan cevaplara
Üç nokta koyuyorum
Her gördüğüm cevabın başında sonunda
Bir ünlem
Yaşamıma birçok parantez açıyorum
Koyu bir gecede tutum hayallerimi
Sonra düşlerimdeki sevdamı ıslattım
İçimde çipneler atan ağrılar
Gemleri koparıyordu dudağımdaki kelimelerden
Kasırgalar esercesine güne yankılanıyor
Sevi yorumlar
Sana söyleyecek o kadar çok şeyim var ki
Denizin köpürüp kıyıya vurması gibi
Kelimler kaynıyor yüreğimde sonra
Dudağıma vurunca kayboluyor istemeden
Yutkunuyorum
Ve birden kendimi aynan karşında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!