Sevgilim, ben senden asla vazgeçmem,
Sensiz inan ki ben hiçte olamam
Hicran kor alevle sarsa yanamam
Sensiz bir yerlere de ayrılamam
Her haluka de de ben olacaksın
Kala kaldım sahilde tek başıma
Gidemedim bir söz dâhil söyleyemedim
Tek yaptığım hayallerimi anıları
Denizin dibine attım batırdım
Gemilerin sesiyle yarınlardan
Uyandırdım rüyalarımı
Sözün durmak yiğitliktir mertliktir
Aylar gülümsüyorsun aklına hiç gelmeden
Ettiğin nazarında dur düşün bir kere sözsüm nedir
Doğru söyle kırma yürekleri kelimeler kıvırma
Benimle anki körebe oynuyorsun benden kaçma
ne çapkın ne hovardayım
aşkların en güzelini yaşamaktayım
el ele tutmayayım
gözler de kaybolmayayım
bir iki söz söylemeyim
ama yinede benim aşklarım
Derdimi anlatamazken kimselere
Dayanamaz ağlardı kimse görmesin diye
Gözünü sığara dumanına sarardı
Omzuna alıp gezdirirken ara sıra susardı
Gizlerdi hep çektiklerini yüzünden
Gülümsemeyi atmazdı
Benim en yakin arkadaşım
Yanlizlik huzun efkarim
Yoldaşım sirdasim
Sen
Dert kabaritişım
Ölüm yontusum
Bir başkadır Antalya sabahları
Mavi deniz ve güneş
Ve aydınlık parlak gökyüzü
Gönüllerde çırpınan sevdaları
Sarar özlemlere estirir
Portakal bahçelerinden şerbuni yangını
annem
Başından düşürmedim dert iletini
Güzünü güldüremedim annem
Yakınmadım bir an bile
Akıtmadın gözyaşlarını tuttun ellerimi
Sıvazladın yüzümü
annem babam
Muhtaç etmedi kimseye evimizi
Fedakârca büyüttü her birimizi
Yüreklere bırakır yaşamının izini
Ne kadar da bilsen kıymetini
Nasıl hatırlamam anneciğim nasıl
Kaç geceler uykusuz kaldın sayıkladın
Bana söylediğin ninnilerle hayallere daldın
Hastalanınca başucumda beklerin
Ağlamayım üzülmeyim diye önünde perde oldun
Benimle oyunlar oynardın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!