Sen gittin sevgilim
Artık sol yanım kırık dağınık
Kaynıyor hasretlerin ömrüme
Sarhoşça
Ve
Sokaklar sessiz
Sen gittin gözyaşlarımı kuruttun
Dudağımdaki ismini soldurdun
Ellerine bir resim takıldı kaldı durdu
Seni görmem lazım hasretin esmiyor
Puslu bir gecede hayalline sarılmaktayım
sen gittin ya
Neden hala seviyorum seni
Anlamıyorum
Sen gittin
İhanetin sarmalarını dolandın nefesime
Zehir zemberek sözlerin kanattı anılarımı
Sen hep konuştun
Ben Dudaklarıma sözlerime vurdum mühürleri
Sevdama onca zehir Akıttın
Sevdamın mevsimlerini gönlümde soldurdun
Çekilmez ıstırapları yaşattın
Hiç durmadan konuştun
Yağmurlu havada şarkı söyleyerek yürümek gibi
Sıcağın ortasında küçük bir gölgeye sarılmak gibi
Rüzgârın önünde yaprakla savrulmak gibi
Çocuğun paylaşamadığı oyuncak gibi
İşte seni böyle seviyorum
Sana sevdiğimi anlatmak için
Seni daha ne kadar sevebilirim ki
Dudağımda imkânsızlığın kelimesini
Senle birleştirdim
Benliğimle sensizliği özleştirdim
Dilek taşım olan kaldırımlara sana sarıldım
Ömrümün tarifi olan gülüşünde takılı kaldım
Sen artık o değilsin
Sabah uyandığımda
Dudağıma ismiyle polenler döken
Kuşlarının kanatlarıyla özlemleri bıraktıran
Sokaklara çıktığımda çöp bidonlarıyla
Önüme hasretleri serptiren
Sensizliğin limanından demir almış
Küflenmiş, pas tutmuş hayaller, yarınlar
Ağrıyan kalbime dökülüyor yaşlar
Dudağımı ıslatan hüzün yüklü Şarkılar
Kelimeler soğuk
Rüyalar buz tutmuş
Yürüdüm günbatımına doğru
Tek başıma
Bazen oldun yüreğime akan yağmur
Bazen de dilimde nefesimde boran, fırtına
Ayağıma takılan sensizlik çelmesiyle
Bazen de düştüm
Siginagim limanim
Senin gozlerin
Son Duragim
Varamadigim istasyonum
Dudaklarin ellerinn
Kuytularda yazdigim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!