Mahmut Çiçekdağı Şiirleri - Şair Mahmut ...

Yürüdüm günbatımına doğru
Tek başıma
Bazen oldun yüreğime akan yağmur
Bazen de dilimde nefesimde boran, fırtına
Ayağıma takılan sensizlik çelmesiyle
Bazen de düştüm

Dün akşam anıların arasında gezerken
Çocukluk yıllarımın resmi elime geçti
Hazır durumunda poz vermişim
Başım önüme eğik gözlerim kapalı
Bakmak istedim aynada kendime
Bakacak gücü bulamadım

Hani nerede o çocukluğum
Özledim çocukluğumun yaramazlığını
Burnumu koluma silmeyi
Yeni pantolonu giyince hemen dizini yırtmayı
Kazaklarımın üzerindeki kirleri
Çamura bulanmış yüzlerini

Sen gideceğim derken ağlamıştım
O solmuş ellerinle gözyaşlarımı silmiştin
Titreyen sözlerinle ağlama bir tanem
Seni seviyorum demiştin
Bak bugün gökyüzü ne güzel aydınlanıyor
Tıpkı gözlerin gibi demiştin

Yüreğimin derinlerinden
Sensizlik su gibi akıp giderken
Ümitle kapının önüne düşürüyorum
Düşlerimi
Hatıraların ışıklarıyla uyanmak istiyorum
Islak hayallerimin üşümesiyle soğuk

Bende istemez miydim bu dünyada
Bir dostum arkadaşım olsun
Sırlarımı anlatayım içimi dökeyim
Ama
Bu koca dünyada yalnız kalmakmış
Sınavım

Öyle sarstı ki sensizliğin beni
Kor ateşler düşmüyor gönlüme
Herkesten çok sendim ben seni
Sellere karışmıyor gözlerime

Goz kapaklarıma dayandin
Damla ile
Nefesimdeki soldu hasretin
Kulaklarimi cinlatti ozlemin
Gul kokulu anilarim.omrumu
Yarınlarımi sardi

Bendeki seni öldürdüm
Üzerine dualar ettim
Sensizliğin küllerini savurdum
Resimlerden özlemini çıkardım
Seni böldüm çıkardım
Elde sen kalmadın

Odamdayım yine yalnız başıma
Karanlıklar içinde oturmaktayım
Kulağım yine çınlamaya başladı
Rafta kitaplara gözüm ilişiyor
Elim ayağım titriyor damağım kuruyor
Kimsecikler yok etrafımda