Sokaklar haneler yurekler
sessiz ıssız
Çocuklar oyuncaklar
kimsesiz öksüz
Buyuklerin gozleri ufukta
SON BİR SÖZÜM VAR
Ömrümün en zor günü
Sensizliğin gölgesi üstüme düşürdüğüm
Gözlerin kanarcasına ağladığım
Anıların hasret saatine vurduğum
Hayallerim son yaprağını rüyalarımla soldurduğum
Bugün kelimeler kuşağım da
İsyanlar. Küfürler gözyaşım da
Özlemler .anılar gün batımın da
Sevda çığlıkları kalemin ucunda
Atan kalbimin seslerinden saklamıştım
Çektiğim nefes sıcaklığına sarmıştım
Vazgeçilmezliğin dokunuşuna dolamıştım
Ekmek kırıntısı gibi hayallerime toplamıştım
Yarınlarıma bakan gözlerinin ışıltısında sevmiştim
Sevmiştim seni
Hemde çok sevmiştim seni
Dudagımdaki titreyen nefesimden
Gözlerimin Kevser akışından
Işıltılı bakışından sevmiştim
Sevmiyor seni yuregim
Gozlerimi geri ver artik
Gunden al ozlem dokunlari
Gecelere birakma hasretlerini
Susdurdum sarkilari yakmiyor
Yarinlarimi
Sevmiyorum akşamları
Yüreğim dağlanır
Sıkıntı hüsran kapıları açılır
Duvarlar, odalar üst, üste üstüme gelir
Yalnızlığıma dolanır
Karanlık
Oturup bir kenara yarı düşünüp durma
Dilindeki sözlerle sevdanla boşa yanma
Hasreti, özlemini anıyla kırıp atma
Düşlerin batmasıyla gönlü sakat bırakma
Gecelerde boşuna hiç hayallerde kurma
Sığmadık şu fani dünya’ya
Kapıldık her daim heves arzuya
Unuttuk unutulacağımızı huzurda
Boş verdik bir metre toprağa
Konacagımızıda
Olmadık Şeyleri dolduk etrafımıza
şiir saflğın dile gelmesi
şiir sevmenin son adımı
şiir yüreğin hasretle dile gelmesi
şiir acıyı neşeyi birlkte yaşaması
şiir kendini anlatmanın son durağı
şiir sen Şiir ben Şiir onlar bunlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!