Belki yaşandı gönülleri yıkan duygular
Kimi zaman ağladık kimi zaman güldük
Hüzün kederi nefesimize doldurduk
Geceni bir vakti düşünceye daldık
Koşarak kaştı uykular
Yeni günle sil baştan yeniden başladık
Ben sana ne yaptım ki?
Yüreğimi delik, delik deldin
Önünde diz pençe olmadım mı?
Ayaklarının altına yıldızları sermedim mi?
Sevdamın gölgesinde hasretinin vakitlerinde
Sana seni seviyorum derken
Bu gün Pazar sen yine aklımdasın
Ben yine sensiz sahildeyim
Saat sabahın dördü gözyaşlarımdan
Ayağımın uçundaki denize akmaktasın
Elinde bir radyo sensizliğe vurmakta
Gönül pencerem açık
Ben seni düşünürken
Yaşım ne olursa olsun
Hasretinle çocuk olurum
İsyanlar hırçın gözü kara olurum
Ben Seni düşünürken
Ben seni neden nasıl sevdim biliyor musun?
Önce gözlerindeki sevda yağmurlarında
Islamalarımla
Ben senin özleminin çöllerinde kaybolmalarımla
Esen hasretinin rüzgârlarıyla oradan oraya uçmalarımla
Yudum, yudum içtiğim keder yalnızlığımın kadehlerinde
Ben seni neden mi sevdim…
Ellerimi tuttuğunda ömrüme
Düşürdüğün yaşlarımın ısıtmalarında
Gönlümün özlem fırçalarının bıraktığı
Hasret tuvallerinde
Dudağımdaki buselerinle seni tane tane
Öylesine başıboş oturuyorum
Balkonda seyrederken
Sokakların ısısızlığını
Elimdeki resimlere anıların esmesiyle
Gözümden anlamsız yaşlar boşalıyor
Üstüme
Yanlızlığın bıraktığı hicran busesinde
Umudun hayallerinde sönmesinde
Nasırlı ellere işlenmiş sevdalarım mühürlerinde
Uysal bakışlarının çığlıklarında
Sevdiğimi beklerim
Hayat denen okulda
Tüm derslerden
İnsanlar kalıyor
Yaşamın ağır yükünün altında
Yoruluyor
Evdeki hesap dışarıya
Hayat denen filmin konusu
Hüzün kederle ve kara mizahla başlıyor
Senaryo belli sonu başı belli
Kimseler umursamıyor
Başrol değişiyor her seferinde
Macera peşinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!