Yine bir sabah daha
Tekrar, tekrar düşlerimden
Boğazıma atılan ilmekle
Hayallerin kısılıyor boğuluyor
Ve
Ömrümde özlem defteri tek,tek yırtılıyor
Yoksun yanımda
Belki uzaklarda hatta daha yakınımda
Odam ve hayallerim darmadağın anılarla
Düş denizlerimin dalgaları vuruyor
Sensizliğin yankılarına
Biliyorum hiç olmayacaksın
Sensizliğinde olsa da
İç çekmeden söylemek
Seni seviyorum demek
Hep aynı düşle uyanmak
Sensiz gecenin koynundan
Sensizliğin her sayfasını
Dudağımda kabuk bağlamış seviyorum
Kelimesiyle doldurdum
Ömrümdeki yorgun hasreti demir aldı
Hüzün çıkmazına
Gözlerimdeki özlem kuşlarını uçurdum
Yüreğime bir korku musallat oldu
Gözlerimden niye se katran boşalır
Oldu
Ayaklarıma karasular birikti
Bu gün bu şehir
Gönlüm gibi yıkıldı döküldü
Bu gece sensizliğin yutkunmalarıyla
Hüzünlerin deşmesiyle kanatmasıyla
Özlemlerimin durmayan çığlıklarıyla
Gözyaşlarımın hasretine akmasıyla
Dudağıma bulaşan korlaşmış sözlerle
Seni anlattım yıldızlara
Sensizliğin boş tuvaline
Gün doğumu gözlerini çizdi
Hayallerinin gökkuşağı renkleri
Anılarımı sızlattı ağlattı
Rüyalarımın
Siyah beyaz renkleri boyadı yarınlarımı
Sensizligin vurmasindan
Çıktım sokaga
Bir falci geldi yanima
Bakti falima
Sen ciktin
Sevmiyorum dedikce
Güneş batmıyor sanki hüzünlere karışıyor
Rüzgâr esmiyor sanki ayrılığa isyan ediyor
Ağaçtan yaprak düşmüyor sanki
Sensizliğinle intihar ediyor
Sokaklar banklar sessiz sensiz
Yakıyor yüreğimi nefesimi
Pencereye oturdum
Elimde bir kitap,
Okuyorum özlemi anlatan şiirleri
Ara sıra seyrediyorum sokağı
Kimseler yok sessiz ve ıssız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!