Acı dokumalı sevdamı kelkit’ledim yüreğime
Dudağımdaki özlem yanmalı buselerini akıttım ömrüme
Dargın, darmadağın bu gün nergis kokulu hayalimle
Yıpranmış, bitmiş, solmuş hatıraların kanatmasıyla
Nefesimde hasretin hasan gülleri vakitsiz soldu
Yüzüme işlediğin sensizliğin izleriyle
Sen varsın ALLAHIM
Döküldü bedene günah kusur-ı escar gibi
Saplandı yüreğe yaş ateş-i ab perver gibi
Sen yine aklıma düştün
Ağladıkça yaktım bir sigara
Sensizliğin matemli
Kaldırımlarında
Buz tuttu anılarım
Simsiyah akşamlarda
Gidiyorum hayatından.
Geldiğim gibi değil.
Sessizce, hırçınca ve kırık kalple,
Yıkık dökük hayallerle,
Rüyalarımı gözyaşımda boğarak,
Yarınlarımı söküp atarak
Seni seviyorum sessiz, sedasızca
Kimseye duyurmadan
Geceleri olunca uykumdan düşlerimi
Gündüzleri hayallerimi kovuyorum
Sessizce seviyorum seni…
Uzakların yıkımıyla
Yine bir sabah daha
Tekrar, tekrar düşlerimden
Boğazıma atılan ilmekle
Hayallerin kısılıyor boğuluyor
Ve
Ömrümde özlem defteri tek,tek yırtılıyor
Bu gece sensizliğin yutkunmalarıyla
Hüzünlerin deşmesiyle kanatmasıyla
Özlemlerimin durmayan çığlıklarıyla
Gözyaşlarımın hasretine akmasıyla
Dudağıma bulaşan korlaşmış sözlerle
Seni anlattım yıldızlara
Sensizliğin boş tuvaline
Gün doğumu gözlerini çizdi
Hayallerinin gökkuşağı renkleri
Anılarımı sızlattı ağlattı
Rüyalarımın
Siyah beyaz renkleri boyadı yarınlarımı
Sensizligin vurmasindan
Çıktım sokaga
Bir falci geldi yanima
Bakti falima
Sen ciktin
Sevmiyorum dedikce
Güneş batmıyor sanki hüzünlere karışıyor
Rüzgâr esmiyor sanki ayrılığa isyan ediyor
Ağaçtan yaprak düşmüyor sanki
Sensizliğinle intihar ediyor
Sokaklar banklar sessiz sensiz
Yakıyor yüreğimi nefesimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!