Bu gece gönlüme hasretin
Bombaları düşüyor
Vakitli vakitsiz sevdamın
Selası okunuyor
Gözyaşlarımla ömrümün
Hazanları dökülüyor
Ben bu şiirimi yazdım keder yüklü masamda
Kahır dolu kadehlerimi içip bağırmalarımla
Karlar yağan saçlarımın ağırlıklarıyla
Ellerimim titrek üşütmeleriyle
Kalbimin hasret ritmisin in takılmalarınla
Sana bir şiir yazdım
Kolay kurulmadı bu vatan
Kimi düşünmeden hain diye
Sıktı evladına bir an bile ağlamadı
Sevdalardan vazgeçildi bağrına taş konuldu
Hepsi tek yüreklerdi bastıkları bu topraklarda
Ey sizlere sözüm
Kim cüret edecek şaşarım
Göklerin sembolü türkün onuru
Yürekten inmez indirilemez şanlı gururu
Bu vatan bölünmez sevda iki cihanda bitmez
Bu vatan kimin
Omuzla birik olup kan gölünde boğulanların
Laz Kürt Rum türk bakmaksızın kardeş olanların
Doğusunda batısında yer gök ay yıldız parlayanların
Aynı sancakla oturup süreti kıbleye yönelenlerin
Kenetlendikçe daha da büyüyen
Hüzün kederleri mutluğu döndüren
Dostluk arkadaşlığa yeni boyut getiren
Sebeplerle birlik bağlarını koparmayan
Otururuz birlikte çözeriz birçok mesele
Bu gece gözlerim
Açılmıyor sessizliğin uykusundan
Rüyalarıma ılık ılık akiyor hüzünlü özlemlerim
Hayallerimde hasretin yelken açıyor
Sokak lambasının altına atıyorum
Anılarımın kırıntılarını
Bu gece evin onundeki sokak lambasinin altinda
Ruyalarima giren hayallerimi desen peri guzeli gordum
Onceleri terledim sonra kirpiklerimdeki yaslari tutamadim
Agladim
Yuregime akittim
Ve gözlerinim degmesiylr yanmaya başladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!