Yine gidiyorsun hiç bir şeyini bırakmadan
Anı ve hayalimi içimden alıyorsun
Hasret bülbüllerimi gülü ağlatıyorsun
Bahtıma hüzünleri keder batırıyorsun
İşte yine bir kenarda bekliyorum
Çaresiz ve amaçsız şekilde
Gelmeyeceğini bile bile bekliyorum
Dikenli hasret tanelerin batmasıyla
Sevdanın bütün ihtimalleriyle
Düşlerimin zamansız ilticalarıyla
Gerekmez yolumda bir başka aydınlık ışık
Sardı ruhumu verilen görev aşkı feyzi
Hedef bellidir yoluna sonuna dek rehberlik
Yıkılmaz sönmez bir bir verilen saadet ilmi
yorgunum
öyle bir yük ağırlığı varki
yüreğimde
sızlanmalar kursagıma oturuyor
kahr sözleri dudagıma dolanıyor
çok yorgunum çok
Yorgunum bugün
Kelimeler soluk ve dargın
Yüreğim nasır bağlı kırgın
Sokakların odamın fikrimin
Kuytusundayım bugün
Gözyaşlarıma kilitler vurdum
Yorgunum öyle yorgun ki
Bıraktıklarının pusulasıyla yürümekten
Özlemlerimin yönünü kaymeden yıldızları saymaktan
Seyretmekten
Güneşe bakarak üşümekten
Hatıralarını ısıtmaktan
Sen yine uzaktasın
Ama sensizliğin İstanbul kadar yakın
Hasretin yakıyor kursağımı
Bacalardan tüten isler gibi
Kulağımı çınlatıyor ismini anışım
İskelete kalkan vapurun sesi gibi
yine sokaktayım
sevdamı sürüklemek teyim kaldırımlarda
oturtum ayrılıkları taşlara
hasreti vurmak tayım rüzgarlara
sensizliği gün doğumuyla kırmaktayım
düne inat
Bu kaçıncı yokluğun da
Anıların idam sehpasına çıktım
Hasretinin yıldızlarını kac defa yüreğimden düşürdüm
Ömrümü özlemin yağmurları ile islattim
Kursağımda kuruyan anıların isliklarını
Efkarımı toprağa ektim
Ve önümdeki yol bitti
Balkıyorum arkama yetişemiyorum
Dünün yarının trenleri gitti
Dudağımdaki badenin yaşam özü bitti
Ve artık tamam her şey nefsin abrası dengeli
Oldu işte erken veya geç
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!