Gecenin bir vakti uzaklara daldım gittim
Hayalleri, düşleri tek tek söndürdüm
Düşüncelerin içinde ömrümün
Hanlarını köşklerini yıktım
Üstüne birde hıçkıra, hıçkıra ağladım
Önüme nefesimin terazisini kurdum
Gece vakti
Bir kadın gördüm parkta gördüm
Ağlıyordu
Sordum derdim ne diye
Önce bir baktı tutamadı kendini
Kapandı hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı
Bu gece düşlerim soğuk
Yazgıma yazdığın hasretler soluk
Hayallerim parçalı kırık
Dudakların kuru ve de çatlak
Senin dudakların ıslak kan kırmızı
Ellerin sıcak ve bembeyaz
Gece soğuk ve sessiz
üstelik sensiz
pusu kurmuş rüyalarıma
titriyor hayallerim tarifsiz
anılarım iz bırakıyor zamana
gözlerimde dumanlı sensizlik
Geçmişten bir rüzgâr esti nefesime
Kokusu ile anılarımı ağlatan
Solmuş yazılarla özlemlerimi dağlatan
Bir mektup aldım elime
Bahsetmiş köyde sarı kızdan, karabaştan
Birde çomardan sonraları sıralamış
Geleceğim dedi
Hayallerimi öptü, gitti
Havanın soğuk buz tutular
Özlemler im
Düşlerimin gölgesinde bekliyorum
Gün batımları deşse de bendeki seni
Bu gün yüreğim ıssız mezarlık
Düşlerim gece donuk ve soğuk
Ömürde anı bir yığın toprak
Söndü yaşamda tek tek aydınlık
Öksüz kimsesiz sessiz ve sensiz
Bu yolun başında sonun da
Sözlerin yakmasında kalplerin atmasında
Zamanın tiktak seslerinin akmasında
Günü doğmasında batmasında
Rüyaların sonsuzluğunda
Kâbusların acısında sızısında
Gençlik
Çözülmemiş bir bulmaca
Soruları bitmeyen devamını beklenen
Gençlik
Bir fidan yeşerdikçe meşk olunan
Polenlerle mehtaplara koşturan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!