Acı dokumalı sevdamı kelkit’ledim yüreğime
Dudağımdaki özlem yanmalı buselerini akıttım ömrüme
Dargın, darmadağın bu gün nergis kokulu hayalimle
Yıpranmış, bitmiş, solmuş hatıraların kanatmasıyla
Nefesimde hasretin hasan gülleri vakitsiz soldu
Yüzüme işlediğin sensizliğin izleriyle
Sen varsın ALLAHIM
Döküldü bedene günah kusur-ı escar gibi
Saplandı yüreğe yaş ateş-i ab perver gibi
Sen yine aklıma düştün
Ağladıkça yaktım bir sigara
Sensizliğin matemli
Kaldırımlarında
Buz tuttu anılarım
Simsiyah akşamlarda
Gidiyorum hayatından.
Geldiğim gibi değil.
Sessizce, hırçınca ve kırık kalple,
Yıkık dökük hayallerle,
Rüyalarımı gözyaşımda boğarak,
Yarınlarımı söküp atarak
Seni seviyorum sessiz, sedasızca
Kimseye duyurmadan
Geceleri olunca uykumdan düşlerimi
Gündüzleri hayallerimi kovuyorum
Sessizce seviyorum seni…
Uzakların yıkımıyla
Yine bir sabah daha
Tekrar, tekrar düşlerimden
Boğazıma atılan ilmekle
Hayallerin kısılıyor boğuluyor
Ve
Ömrümde özlem defteri tek,tek yırtılıyor
Yoksun yanımda
Belki uzaklarda hatta daha yakınımda
Odam ve hayallerim darmadağın anılarla
Düş denizlerimin dalgaları vuruyor
Sensizliğin yankılarına
Biliyorum hiç olmayacaksın
Sensizliğinde olsa da
İç çekmeden söylemek
Seni seviyorum demek
Hep aynı düşle uyanmak
Sensiz gecenin koynundan
Sensizliğin her sayfasını
Dudağımda kabuk bağlamış seviyorum
Kelimesiyle doldurdum
Ömrümdeki yorgun hasreti demir aldı
Hüzün çıkmazına
Gözlerimdeki özlem kuşlarını uçurdum
Yüreğime bir korku musallat oldu
Gözlerimden niye se katran boşalır
Oldu
Ayaklarıma karasular birikti
Bu gün bu şehir
Gönlüm gibi yıkıldı döküldü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!