Gittin
Ben arkandan sadece baktım
Yutkunduğum sözlerimi gözyaşlarımızla ıslattım
Arkandan hayallerimi kuruttum
Düşlerimi sensizliğine serptim
Öylesine acıdı ki yüreğim anılarım kanadı
Bak gökyüzü kapalı akıtıyor gözyaşlarını
Kursağımı bir şeyler deliyor sanki
Oturdum bir parka saatlerce
Islattım hatta üşütmek istedim anılarını
Sığındığım gözyaşlarının düş yansımalarını
Bıraktım kefenim olacak kara toprağın eteğine
Ben sana hep gönül kapımı açtım,
Hakkın sofrasını huzura serdim
Gönül hanlarından ikram eyledim
Dostluk şerbetini soğuk içirdim
Yolunda olmadık semazen ettim
Nice gönüllere girdim
Susuzluklarını çektim
Gözyaşlarımla Sevdamı ıslattım
Her defasında yalnızlığa kulaç attım
Seviyorum la üşüdüm
Bıraktım herşeyi
Gönül senden neler çektim
Neler gösterdin ah, vah çektim
Gülmedin üst üste hiç durmadan ağladım
Birde sevdaya tutuldum harman olup
Kayboldum
Bölük, Bölük ayrıldım
Dün gece dokundun gözyaşlarıma
Dudağımdaki kelimeleri kırdım
Sessiz hıçkırıklarım, çığlıklarım
Neşter vurdu hasret dağmalı
Sevdama
İçimdeki sızılarım, anılarım ömrümde kabardı
Her şeye rağmen yaşamak hayat
Güzel
Gelse üstüne dünyada
Dert, tasa, çile
Gözyaşını dökülmesin boşa
Dost diyeceğin etrafta olmasa da
Günaydın sevgilim
Bu sabah ter revan içinde
Uyandım
Düşlerimde yoktun
Hemen resmîne Koştum
Öptüm
bugün ömrüme sensizliğin ilk oltası atıldığı
hasretime mahkum olup çırpındığım
özlemlerimle yetinip yok olduğum
gün bu gün
ilk defa ayrılığın idam sehpasına bağlandığım
anıları sensizliğin bataklığına düşürdüğüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!