İlmin engin ocağında öz demle,
Ham yanını esen yele ver gitsin…
Doymaz elin kucağında göz yemle,
Onurlu ol dik dur çalış ter gitsin…
İki büklüm olma sakın namerde,
Damla damla yaş süzülür,
Gurbet kokan yanağından…
İnsan değil taş büzülür,
Ayrı düşse toprağından…
Hüzün çöker efkâr basar,
Gözler bulut kar kış umut hele tut,
Ellerimden yüreğimin yazı gül…
Sözler komut hazan somut vur bir şut,
Dertlerime ciğerimin sazı gül…
Gülsüm bir gonca güldü,
Ah neyleyim, vah neyleyim,
Yıllar tüketmiş sevgiyi…
Günler huzursuz, günler berbat,
Günler birbirinden aksi…
Akdeniz’de, Tömük’te Ağustos sıcağında,
“Mehmet Şahin’e Saygılarımla”
Mehmet Şahin ömrün bize meşale,
Kardan beyaz sevgi dolu gönüldün…
Bir deryaydın ak köpüklü şelale,
Kâhta’mıza gökten inmiş ödüldün…
Mehmet Şahin güzel yürek abisin,
Bedriye can anne teyze bibisin,
İhanetin kol gezdiği zamanda,
Öğretmenim derde ilaç gibisin...
Caminin önünde tanıdım seni,
Ben seni çok sevdim Hacı Üzeyir…
Gerçeğin sesiydin mest ettin beni,
Ben seni çok sevdim Hacı Üzeyir…
Adam gibi adam gerçek çınardın,
“İ.Halil Bayram’a”
Dost dostunu satar ise,
Dost postuna yatar ise,
Kurtağzına atar ise,
Bil ki o bir onursuzdur...
Akıllımız divane,
Can yuvamız virane,
Küstü bize kader oy!
Neydi acep bahane…
Yavaş yavaş çöktü ev,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!