Uçtu geldi kara haber,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Bu yüreğim erir gider,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Her genç ölüm bir kor ateş,
Yıllar geçti dinmez acın Kemal Can,
Gönül özler tatlı dilden merhaba…
Hicran seçti ciğerini göz mercan,
Toprak oldu gonca cana daraba…
Fidan boyun güler yüzün gözümde,
Kınalı kuş güzel keklik dur hele,
Ötüp durma tüketme o nefesi…
Beklersin ki tuzaklara dost gele,
Gelen dostun biter zevki sefası…
Avcı seni maşa yapmış kendine,
Hani dosttuk hani candık,
Hani yiğit, mert insandık,
Seni dönek keklik soyu,
Sana kandık kökten yandık...
Güzelliklerin çıkar değirmeninde,
Un ufak olduğu bu devirde,
Duyarlı yüreğine vuruldum,
Sıyrıldım karanlıklardan,
Hoyrat fırtınalardan,
Hırçın dalgalardan,
Ey insan!
Ey en acayip yaratık!
Ey en anlaşılmaz mahlûkat!
Yüzünde onlarca maske,
Düşüyor yere,
İnince fiske…
Her gün can aldı bizden felek,
Dağlandı yürek,
Dağ oldu dertler,
Çaresiz kara bağlandı,
Yiğitlere ağlandı,
Erken gelen ölüm,
Sevdan çöldür gönlüm oldu bedevi,
Devem de yok yaya kaldım yollarda…
Kuru göldür garip gönlüm dert evi,
Düştüm yere tutunduğum dallarda…
Diller döktün düğümledin ipine,
Gözyaşı sel gülen çok az,
Obur elde Dünya çarkı…
Dağ taşı kel eden aymaz,
Kan gölüdür güller parkı…
Yol alırız kalka düşe,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!