Gözyaşı sel gülen çok az,
Obur elde Dünya çarkı…
Dağ taşı kel eden aymaz,
Kan gölüdür güller parkı…
Yol alırız kalka düşe,
Elde kalan bir tek umut ey ömür!
Katran kalpler yoz beyinler değirmen…
Dilde yalan her şey somut hey kömür!
Korkak kaplan adamları encümen…
Kirli eller esir Dolar Franga,
Kırıldım dost bildiklerimin,
Hain kahpe tuzaklarında,
Sesim boğuldu karanlık kuyularda,
Cenderede yüreğim,
Üst baş perişan hal,
Özüne sadık dilim lal…
Kıblesi mal, mülk olanın,
Midesi haram dolanın,
Yalan ile yol alanın,
Namazını kılma hoca…
Var gecenin gündüzü,
Bil Maymunun kılsızı...
Bu ölümlü Dünya’da,
Olmaz cihan yıldızı...
Yağan yağmur esen rüzgâr,
Kim düşünür garip canı…
Soba mı var odun mu var,
Kim düşünür garip canı…
Kunduranın altı delik,
Dedenden babana miras,
Sarı çizmeler,
Yoksulun sırtında iz bırakan kırbaç,
Dünün mülk sahipleri,
Bu gün bir karış toprağa muhtaç…
Ey insan!
Ey en acayip yaratık!
Ey en anlaşılmaz mahlûkat!
Yüzünde onlarca maske,
Düşüyor yere,
İnince fiske…
Her gün can aldı bizden felek,
Dağlandı yürek,
Dağ oldu dertler,
Çaresiz kara bağlandı,
Yiğitlere ağlandı,
Erken gelen ölüm,
Uçtu geldi kara haber,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Bu yüreğim erir gider,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Her genç ölüm bir kor ateş,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!