Haramzade çocuğuna bak hele,
Dua bilmez koltuk olmuş minberi…
Kıymet biçer koltuğuna hergele,
Fırat silmez karakarga rehberi…
Tespih sesi nota olur lafına,
Kar yağıyordu lapa lapa,
Kar üstüne,
Ağaçlar üstüne,
Hayvanlar üstüne,
Kar taneleri bembeyazdı…
Uçtu geldi kara haber,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Bu yüreğim erir gider,
Duydum Kemal Evci ölmüş…
Her genç ölüm bir kor ateş,
Yıllar geçti dinmez acın Kemal Can,
Gönül özler tatlı dilden merhaba…
Hicran seçti ciğerini göz mercan,
Toprak oldu gonca cana daraba…
Fidan boyun güler yüzün gözümde,
Kınalı kuş güzel keklik dur hele,
Ötüp durma tüketme o nefesi…
Beklersin ki tuzaklara dost gele,
Gelen dostun biter zevki sefası…
Avcı seni maşa yapmış kendine,
Hani dosttuk hani candık,
Hani yiğit, mert insandık,
Seni dönek keklik soyu,
Sana kandık kökten yandık...
Güzelliklerin çıkar değirmeninde,
Un ufak olduğu bu devirde,
Duyarlı yüreğine vuruldum,
Sıyrıldım karanlıklardan,
Hoyrat fırtınalardan,
Hırçın dalgalardan,
Ey insan!
Ey en acayip yaratık!
Ey en anlaşılmaz mahlûkat!
Yüzünde onlarca maske,
Düşüyor yere,
İnince fiske…
Her gün can aldı bizden felek,
Dağlandı yürek,
Dağ oldu dertler,
Çaresiz kara bağlandı,
Yiğitlere ağlandı,
Erken gelen ölüm,
Kör bir bıçak gibi saplandın kaldın,
Çare olmaz ilaç kalbime benim…
Diyardan diyara dertlere saldın,
Çare olmaz ilaç kalbime benim…
Günüm gece oldu geceler kandan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!