Kulun Kalbi Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

Şimdi gidiyorsun ya… git.
Ama bil ki her gidişin ardında
bir gün dönmek isteyen bir kalp gizlenir,
her susuşun içinde
geç kalmış bir “özledim” titrer.

Şimdi gidiyorsun ya… git.
Yolun açık olsun, gecen uzun olsun,
belki yıldızlar sana benim adımı fısıldar
belki rüzgâr, saçlarını savururken
bir zamanlar sevildiğini hatırlatır.

Ama bir gün gelir de
“özledim” dersen eğer,
bil ki o kelime
benim kalbimde çoktan gömüldü derinlere.

Bir gün olur da
“sesine hasret kaldım” dersen,
bil ki o ses artık
senin duymaya geç kaldığın bir yankıdır sadece.

Gidiyorsan mert olacaksın kadın,
arkana dönüp bakmayacaksın.
Gittiğin yollarda
benim adımı taşımayacaksın.

Çünkü bazı gidişler
dönüşsüz yazılır kaderlere,
bazı vedalar
yeniden başlamak için değil
tamamen bitirmek içindir.

Bir gün kapımı çalsan bile
o eski kalp olmayacak içeride,
çünkü sen giderken
ben içimdeki bütün baharları da uğurladım.

Sakın deme sonra
“keşke kal deseydin”,
çünkü insan gitmeye karar verdiğinde
duymak istemez hiçbir “kal” sözünü.

Ve sakın deme
“özür dilerim”,
çünkü bazı kırıklar vardır
özürle değil
zamanla bile onarılmaz.

Umurumda olmaz artık,
umurumda olduğu vakit
gitmeden önceydi,
vazgeçmeden önceydi,
kalbimi kırmadan önceydi.

Şimdi içimde sadece
suskun bir gece kaldı,
ve o gece sana değil
kendime yas tuttuğum bir gece.

Bil ki affetmek
Allah’a mahsus bir merhamettir,
ama kulun kalbi
her yarayı unutacak kadar geniş değildir.

Affetmek Allah’a mahsus,
kul affetmez bazen…
çünkü bazı acılar vardır
insanın içinde
ömür boyu yankılanır, silinmez.

Sen yine de git kadın,
yollar sana açık olsun.
Ama bir gün dönmek istersen
bil ki o kapı çoktan kapanmış olacak.

Çünkü bazı hikâyeler
geri dönmek için değil,
ders olmak için yazılır…
ve bazı aşklar
yeniden başlamak için değil
bir daha sevmeyi zorlaştırmak için yaşanır