Meclisin kalbine hançer vuruldu
Katille yan yana divan kuruldu
Şehidin hesabı kimden soruldu?
İhanet mührüdür çerçeve yasan!
Dağdan inenlere yollar açıldı
Bağlamanın teli, mızrabı yordu,
Güzeller içinde, gözüme vurdu,
Çifte benli yârim, karşıma durdu!
Kızılırmak gibi, çağlayıp akma,
Sürmeli gözlüm hey, canımı yakma,
Aynayı kendine tutanlar gelsin
İnsanda gerçeği bulanlar gelsin
Kâbe'yi kalbinde kuranlar gelsin
Gönül sarayına girenler bilir.
Çile imbiğinde damlar özümüz
Akşam ezanıyla, güneş batınca
Sürüler ağıla, varıp yatınca
Tavuklar kümese, adım atınca
Her taraf bahçede, tek tek taranır
Kümese dönmeyen, tavuk aranır.
Uzatma değneği, almam eline
Kepenek ağır yük, benim belime
Düşürme sen beni, elin diline
Ben artık dağlara, gitmem be baba.
Sen sürdün ömrünü, tozlu yollarda
Selamı sabahı, kesti dostumuz
Değişti birden bak, eski postumuz
Havaya kalkıyor, şimdi büstümüz
Gözünü hırs aldı, asla doymadı
Cüzdan şişti ama, insan kalmadı.
Yağmurlar kesildi, ekinler yandı,
Kuruyan toprağa, yürekler dayandı,
Çaresiz babalar, dertlere boyandı,
Kıtlığın ateşi, yanar ocakta,
Gurbete savrulduk, köyden uzakta.
Gökyüzü karardı, bulutlar çöktü,
Gecenin zifiri, yaşını döktü,
Kapıma peceme, nemler birikti,
Damla damla sular, kulakları yağlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.
Kitapta yazmıyor bu eski sözler
Manası derindir, yakar da közler
Gidince anladık, arıyor gözler
Mirasın en hası, öğütleri kaldı.
"Oğul" derdi bana, "Toprağa benze"
Hacı Bektaş Veli’nin kutlu bir yolu
Garip gönüllerin şefkatle dolu
Aşk ile sarmışlar sağıyla solu
Deliklitaş’tan bir safla geçilsin.
Cennete varırken özden geçilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!