Eskibağ'da güzün rengi başkadır
Toprağın nefesi, özü başkadır
Yanan o dalların közü başkadır
Yüreğe gizlenen bir cihan oldu.
Çoraklık suları berraktır, akar
Gözümü yumunca canlanır kerpiç evlerin o sarı tozu
Sanki kulağımda çınlar dedelerimin o vakur, derin sözü
Şimdi ıssız kalmış bahçeler, kurumuş asmaların nazlı yüzü
Eskiler gidince boynu bükük kaldı bizim Köşektaş
Yerde bir büyük sofra, herkes aynı tabağa kaşık sallardı
Yutkunup dururum, sözüm bitmedi
Sanma ki ateşim, söndü tütmedi
Hesabım var benim, henüz gitmedi
Bu devran tersine, elbet dönecek
Sanma ki bu sabır, böyle sürecek.
Garip gönlüm gurbet elde incinir
Hakk’ı bilmeyenler boşa övünür
Vefasızın elinden yürek dövünür
Mazlum ölür, sağ uyanmaz.
Garip olan her gün asa tutar
Gazze’de bebekler toprağa düşer
Zulmün ateşiyle yürekler şişer
Katiller masumun kanıyla pişer
İnsanlık ölürken vicdanlar yanar.
Katil İsrail’in hırsı bitmiyor
Güneş batınca da, hayat sönmüyor,
Korkudan geriye, kimse dönmüyor,
Kötülük buraya, asla inmiyor.
Sokaklar emniyet, yokuşta düzde,
Gece de gündüz de, güven tam bizde.
Pazara gidersin file dolmuyor
Etiketi görünce yüzün gülmüyor
Kimse halimizden bir şey bilmiyor
Geçim derdi büktü belimizi
Motor paslandı teker dönmüyor
Televizyon der ki Her iş yolunda
Destek var diyorlar, gören olmadı
Mühürler basılmış, kağıt kolunda
Destek var diyorlar, gören olmadı.
Ankara’dan selam gelir her sene
Yokuşları koştuk, düz sandık yolu
Çabuk geçti gitti o bahar, dolu
Kırıldı kanadım, hem sağı hem solu
Elimde titreyen bir kamış kaldı.
Hani o kahkaha, çınlayan neşe
Mektup bekleme hiç, postacı gelmez
Rüzgârın dilinde bir haber gezer
Kimin ne dediği, aslı bilinmez
Rüzgârın dilinde bir haber gezer.
Çeşmenin başında fısıldar diller
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!