Adresi yok gönderdiğim mektupların
Postacı, sen okur musun?
Hani bir zamanlar masumiyet vardı ya her yerde
Söylesene
Hala oralarda mı, ahlat ağacının dibine uzanıp gerçekleşmeyecek hayaller kuran masum köy çocukları?
Ciğerlerimde hasret
ciğerlerimde yangın
bir sigara daha ver
ömrüm mutluluğa dargın.
Bu aralar herkes ayrılıyor
Güneş bedenime günaydın diyor
Ruhum ölü, uyanmıyor
Perdeler sigaradan sararmış yine
Bir hafta dayanmıyor.
Camı açsam içeriye giren oksijen zehirler
Izdırap birikti kasvetli ruhumda
Hiç düşünmedim kendimi
eli halime güldürdüm...
Yalnızlığımı bıçaklasam intihardı
Giremedim o günaha
Nerede gül görsem dikenine bastım
Sevilmekten başka yoktu kastım
Suretim isyan etti terk edildi aslım
Aşka küstüğüm gün kendimi astım
Başını çevirip gören olmadı...
Belkiler umut dolu
keşkeler pişmanlık
Girmezdi aramıza düşmanlık
aşka saygı duysaydın
Sen benim keşkemsin
Ölüm ilanımda senin adın verilsin
Sensiz yaşayamam bilirsin
Gittin,
ecelim senden bilinsin...
Gülüşün
Aşkta ihaneti gördüğümden beri
Uyanıkken bile kabuslar görürüm
Lütfen Sen bari seviyorum deme
ben kendim de ölürüm.
Mutluluklar ölesiye bencil
çıldırasıya sahipli
sırtımızda anonim mutsuzlukları taşıyoruz
Doğal olan hiçbir şey kalmadı
Hormonlu aşklardan miras
Ölüyorum
görüyor musun?
Hala seviyorum
gülüyor musun?
Sert dalgaların çarptığı
kayaların üzerindeki koparılamayan yosun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!