Deseler ki
Cehennemin ardında yar var
Hiç üşenmez
alır kalemi eline
Gece uzar, ay susar
Kağıt kesiği gibi yırtılır gönlünde dağlar...
Yüreğinin sınır kapısında uykusuz askerim
Dikenli tellere tırmandıkça
seni sevmek isteyen mülteciler
devredemiyorum kimselere aşk nöbetini
Ya kabul et beni
Bu senin gerçek gülüşün mü?
Yoksa hala Sekiz yaşında mısın?
Güneş doğuyor gözlerinde
Yarasız sevdaların başında mısın?
Uzansalar alacaklar ellerinden ekmeği aşı
Uyuyabilmek için hayal
uyanabilmek için saat kurduk
Zaman yalnızlığımızın içinden geçti
biz durduk...
Hayal gönlümüzü
Sana yar diyebilmek çırılçıplak bir ağaçta meyve olmaktı
Kör bir kurtçuğun aşkını aradığı bedenimde
kemirilmiş ne kadar duygu varsa,
çürütülme korkusuyla teninde kışı yaşarken
yüreğinin yapraksız dallarına tutunmak kadar çaresiz,
bir daha geri dönemeyecek kadar yorgun,
Sandım ki
sen de beni sevince
ekmeğimizi bölüşürüz.
Çıkarız ilkbaharda kozamızdan
kelebeğe dönüşürüz...
Hayat bu, vuracak elbet darbeyi
Ne çok kalabalıkmış yüreğimizdeki yalnızlık
Mutluluktan hasreti çıkartsak
geriye yine biz kalırız...
Sevilmeyi bilmeyiz ama
mutsuzluğu nerede görsek tanırız
Kimseler bilmez yangınımı
yüreğimde gizli öznesin
Sen yoksan beni kimler özlesin?
Şimdi sesini okşuyorum
bebeklerin ağlamaklı yüzünde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!