Köprüler de Yıkılır Şiiri - Özlem Çay

...
ulu bi ağaca yaslanıp duruluyorsun
set olup duruyorsun öylece
geriliyor bedenin
tepende kuşlar öpüşüp sevişiyor
birbirini besleyip
kendini doğuruyor yeniden.
kuştan hayaller içinde,
kör çıbana dönmüş dünya önünde.
...
açmazların parantezleri hep kapalı
haksızlık senden doğuyor
üstüne basılmış etiketler bir diğerinden
dalların şarkılarını kesen de onlar!
devriliyor köksüz ağaçların
çınarlar çoktan terketti meydanları.
bükülüyor doğruların
eğimini söküyorlar elinde ki karanfilin
börtü böcek tedirgin
çiçekler ağrılı sancılı gelip
zoraki gülümsüyor
açsa kimin elinde kalır ah! dikeni
bilinmez.
düş ayraçları kırılıyor
sönüyor yıldızlar üstünde
söz köprüleri yıkılıyor
düşüyor birer birer masalardan
mutlu sonlar masallardan.
...
devasa boşlukların tozunu soluyan sen!
sen
adaleti kesilen nehirsin,
kime dökülecek yatağında bu isli su?
.....özlemcay/

temmuz/on beş