Kırgınlığım Başka Şiiri - Yücel Özkü

KIRGINLIĞIM BAŞKA
Sanma ki içim bu yağmurdan yana,
Ne çıkar gece camlara vurduysa?
Rüzgâr savurup geçtiyse sokakları,
İçimde dinmeyen bir fırtına var ya.

Hem hangi acı korkutur beni artık,
Bunca yaradan sonra?
Ben ki her mevsim biraz daha eksik,
Her vedada biraz daha kırgınım;
Susar mıyım?

Bir bilsen içimde ne yangınlar var…

Sanma ki gözlerim uzaklara dalıyor,
Bir gelip geçici düş uğruna.
Ne çıkar yollar birbirine karıştıysa?
İnsan bazen kendine yetişemiyor ya.

Ben ki her gece içimde büyüyen
Sessiz bir yangın taşırım.
Kalabalıklar içinde kaybolup da
Bir yalnızlığa sığınırım;
Anlar mısın?

Benim içimde adı konmamış hüzünler var…

Ne bahar içimi yeşertir artık,
Ne güneş unutturur içimdekini.
Bademler en güzel yerinden açsa da
Bazı yaralar hep kış kalır ya.

Ben ki umutla küskün arasında
İnce bir yerde yaşarım.
Bir tebessüm görünce bile bazen
İçimden usulca dağılırım;
Bilmez misin?

Ben biraz kendime geç kalmışım…

Yücel ÖZKÜ
08 Mayıs 2026/08:49