Kırık Aynaların İçinde Şiiri - Yücel Özkü

KIRIK AYNALARIN İÇİNDE
Senin gözlerinle başlamadı hiçbir şey,
belki de bu yüzden bu kadar gerçekti her şey.
Bir akşamüstü gibi girdin ömrüme;
ne büyük bir gürültüyle
ne de unutulmaz bir vedayla…
Sadece içimde yer değiştirdi bazı duvarlar.

O günden sonra
aynalar başka göstermeye başladı yüzümü.
Kendime her baktığımda
eksik bir yanımı değil,
sakladığım bütün yaralarımı gördüm.

Meğer insan,
en çok bir başkasında tanırmış kendini.
Bir sesin içinde çocukluğunu,
bir bakışın kıyısında
kaybettiği inancını bulurmuş.

Sen konuşurken
şehir susuyordu sanki.
Kalabalıklar küçülüyor,
zaman omuzlarımızdan ağır ağır düşüyordu.
Ve dünya,
ilk kez bu kadar yorulmadan dönüyordu.

Şimdi anlıyorum;
bazı insanlar sevilmek için değil,
insanın içine dokunup
orada sonsuza kadar kalmak için gelir.

Sen de öyle oldun.
Bir ömür geçse bile silinmeyecek
ince bir sızı gibi…
Sessiz, derin
ve fazlasıyla gerçek.

Yücel ÖZKÜ
29 Nisan 2026/20:50