Kezban Güçlü Şiirleri - Şair Kezban Güçlü

Yan yana oturan
iki güvercin resmini andıran
bir yanık izi bıraktın
işaret parmağımda

Sen

Bağ bozumu yapıp
gittiğini sanıyordu

Bilmiyordu
yediveren asmanın dalları gibi
yaşamın dört mevsimine

Bir gece önceden
Acemi bir şaşkınlıkla
gözlerimi kırpmadan
Düşle yoğurup
tanımsız kalıplara
döktüğüm harflerim

Avm nin zamansızlığı ve mevsimsizliğinden bunalıp kendimi dışarı atıyorum.
Sağnak yağmur yağıyor.İnsanlar telaş içerisinde saçakların altına sığınıyor.
Bense derin bir nefes alıp montumun yakasını hafifçe kapatıp her zamankinden sakin ve daha yavaş ilerliyorum.
Yol boş denilecek kadar tenha tabi yanımdan hızla ve su sıçratarak geçen araçları saymazsak.
İçimden mırıldandığım şarkıyı bangır,bangır dinlemek için çantamdan kulaklığı çıkarıp kulağıma takıyorum.
Müzik listemden Teoman'dan ''Napim Tabiatım böyle'' şarkısını seçip sesini yükseltiyorum.

Galiba kimsenin an'ı yaşamaya zamanı yok

Kimi geçmişte yaşıyor
aheste aheste
Kimi geleceğin peşinde
nefes nefese..

Gözlerinin gözlerimde bıraktığı
arı dokunuşlarda
sızı

Yüreğimin her atışında
kanatlanan kırlangıcın kanadında

Hafifçe tıklatsam kapını
kararsız
kararlı
Sonra tebessümlerimi kapıda bırakıp
saklansam hemen

Gidiyorum dersin
En uzağa gitme kararını
küskün bir çocuk gibi
omuzlarına alarak

Bütün kentlere sınırlara

Esaretini ayak ucunda taşıyan rüzgar
Kaç güzün suskunluğunu çözdün
Kaç yaprağın dalına dokundun kanatmadan
Kaç bulutun yanağından makas aldın

Hangi sevdalı kuşlara ıslık çaldın inceden

Yürüdüğün yollarda
toz olayım
Geçtiğin yerlerde
iz kalayım
Hadi sen söyle
ben söz olayım