Kezban Güçlü Şiirleri - Şair Kezban Güçlü

Bütün kara parçalarım da
Adressiz bir mektup gibi
aylak aylak dolaşan hasretin

Şimdi viran bahçelerinde
kabuğunu "yara"n nar taneleri gibi

Pencere pervazlarına
şiire duran
saksılar bırakıyorum

Zifiri gecenin şafağında
bakarmısınız saksının yaptığına

Sıradanlığın kanatları altında
yerini sağlamlaştırmış varlığın

Ah o varlığın
yokluğunu besleyen varlığın
Ya hükümsüzse..

Gözlerin
benim en sevdiğim şehirdir
Gözlerin
bir zamanlar bakıp
gönüllü girdiğim dipsiz kuyum dur.

Sana olan gücenikliğim
dizlerimde ki
çocukluğumdan kalma
yara bere izleri gibiydi

Nereden baksan

Sahipsiz bir rüzgar
gülüşünü savurmuş kıyılarıma
Kıyılarım bir mavi bir umut
Kıyılarım zemheride bahar bahçe şimdi

Sen o

Asi bir rüzgarın
önüne katıp getirdiği
köpük köpük dalgalar gibi
kayalara çarpınça bitti..

Bırak
kuşların diğer tarafına asıldığı
ipin ucunu

Tepelerden sevinç ıslığı gibi
yuvarlanıp gelen sesine

Yeni yetme sürgünler büyütüyorum
Daha en başından
boyun eğmeden
Rüzgarla sarmaş dolaş
kırılgan ve uçarıyken
sevgiyle öpsünler diye alnından

İnsan özlüyor
kaybolma ihtimali
olmadığı sokaklarda
avare avare kaybolurken
bir birine değen
omuzunun sıcağını