Kezban Güçlü Şiirleri - Şair Kezban Güçlü

Yıkıntıların arasından
cılız ama tazelik kokan sesiyle
Haykırdı

Dilinin ucundaki çağlayanda
akıp giden kelimelerden daha ağırdır

Bütün kalıplara aykırı
yarı düş
Tanımsız sevdam

Bak yine çaktırmadan taşmışsın
Bir şiire alfabeden..

Kaybettiği bir sözcüğün izlerini taşır
yüreğinde insan

Ne gözlerini serdiğin yollar
Ne de el yordamıyla sardığın
O hareli sözcükler

Ninemim teşisinde
usulca eğirip
rengarenk yumaklara
böldüğü zaman

Ömrümüzü çaktırmadan

Tütün kolonyası uzattığında farkettim ellerinin titrediğini,az önce kumral saclarımı ustalıkla işleyerek kısaltan bu ellerin titremesini yadırgıyorum.
Avucuma dökülen kolonyayı avucumda ovaladıkça etrafa yayılan kokudan duvarda asılı duran resimdeki genç adamda nasibini alıyor
Daha kapıdan girer girmez aynaya yansıyan resimde adını koyamadığım beni afallatan bir canlılık var.
İri siyah gözleri her an bir mimik hareketi yapacak gibi duran yanakları ve birbirini tamamlayan yüz hatlarında misafir gibi ayrışık duran burnuyla,sanki derinden kokluyor tütün kolonyasını.

Güneşi takmışsın
saçlarına çocuk
Üç dal karanfil açmış alnında

Yeryüzünde...Yüzünde
yarım bıraktığın gülüşünle

Özlemle bekleyen bir sevgiliye
kaçar gibi
çaktırmadan
kaçıp sığındım gövdesine

ve bu sabah hasretle

Sen benim kalabalıkta
sığındığım yanlızlığımsın
Sen sayfalar dolusu yazıp'ta
tarif için uygun söz bulamadığım
bilipte susan dilim'sin

Akıyor
Zamana yüz süren
mavi yeşil ırmaklar yüreğimden

Sonra sen akıyorsun
Toprağa sızıp inceden

Ne zaman derin bir uykuya dalsa
Onarıyordu bütün kederlerini
Yastığında çağlayan
bir küçük ırmak

Uzanıp öptü sabahı gamzelerinden