Bulutların üstüne saçılmış tohumlar gibi
bir ihtimal kaldı aramızda.
Göğün boşluğunda
filiz arayan bir sessizlik...
İçimde tozlu bir harita;
her kıvrımında sen.
Not defterim açık kalmış geceye,
adın mürekkep olup sızıyor kâğıda.
Buruşmuş kâğıtlarda
kabuk bağlayan yaralar,
dokunuyor hâlâ birbirine sessizce.
Ve ben, kendi içimde
seninle başlayan cümleleri
bitiremiyorum.
Kayıt Tarihi : 31.05.2026 09:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!