Kiracı Şiiri - Musa Niyaz Erdem

Nedenler kafamı tırmalıyor.
Gece boyunca ayak sesleri zihnimde.
Göğsümde cevapsız bir soru kalabalığı.

Nasıl olur da fazlalık olduğum bir kalpte
bu kadar kalabildim?

Söylesene sevgili,
hangi odasında unuttun beni?

Hani hiç güneş almayan,
koridorlara açılan o loş odada mı?

Kaçıncı kiracısıydım ruhunun?
Benden önce kimler geçti o eşikten?

Şimdi benden kalan kırık dökük eşyaları
hangi çöp kutusuna fırlatıyorsun?

Süresi dolmuş bir mukavele bu artık.
Ben tahliyeyi bekleyen eski bir hüzün,
sen anahtarı çoktan başkasına vermiş
bir ev sahibisin.