Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Nasıl girdin gönlüme,
Uğru gibi böyle sen?
Bundan kelli “El! ” deme
Bildiğini eyle sen

Ben göklerde bir bazdım

Bana gökçek güller gönder, gökyüzüne takayım
Gözlerini özledikçe gök yüzüne bakayım

Gözlerin ki gönlümü yakıp da kor ederken
Senden özge kullara gönlümü kör ederken

Konuştuğum kandırmasın
Küstüm sana barışamam
Gözde buğum kandırmasın
Küstüm sana barışamam

Ela gözde belam ne ki!

Ey yâr!
Aşkıma diyar...
Gönül tahtımda
Bahtı bahtiyar

Azıksız, çarıksız düştüm peşine,

Her tarafta bir kargaşa
Baş belirsiz, meydan ıssız
İtibar heykele, taşa
Baş belirsiz, meydan ıssız

Tersten sollayınca çağı

Dört Nisan’da dört bir yana pus çöktü
Kan ağladı batı, doğu Başbuğum
Sen gidince Türkeli’ne yas çöktü
Türkeli’nin varı, yoğu Başbuğum

Gök ağladı, feryat ile zâr ile

Sel coşturur kuru çayı
Sel önünde ark kalır mı?
İncitirsen gökte Ay’ı
Garp kalır mı, şark kalır mı?

Dostu olsa tilki, atın

Töre der ki: Yeryüzünde
Tanrı’nın bir eli vardır
Dünyanın doğduğu günde
Kurt doğuran kulu vardır

Bu ordu kurtlar sürüsü

Aşk ehline gülmek haram
Ağlama yâr başın için
Göyündükçe gönül yaram
Dağlama yâr başın için

Boşa yelme yel içinde

Katran giymiş kör geceler
Mil çekiyor gözüme mil
Şu zirveler, şu yüceler
Hasretimin burcu değil

Her vakitte seni anmak