Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bu gönlüm deli olmazdı
Elin elimde olsaydı
Saçım başımı yolmazdı
Telin elimde olsaydı

Ağlamazdım kanar gibi

İsraf etme gel kardeşim
Günün sana emanettir
Kıymetini bil kardeşim
Ânın sana emanettir

Gören gözün, tutan elin

Güz gününde yağan karlar
Lapa lapa olmaz emmi
Anlayana öğüt derler
Her laf küpe olmaz emmi

Hayrı, şerri bilenlerin

Şu milletin dert, gamını
Ben diyeyim kime emmi?
Demesem de tamamını
Sen anlarsın tama emmi

Ülkü oldu yatlar, katlar

Dünya beni iyi bil
Batı benim, şark benim
Yalnız polattan değil
Gök demirden berk benim

Baş eğmeden bir güce

Ben ki;

Gündoğudan günbatıya
Kara yerden gök çatıya

Kızıl, kara yönlerin

Bu ses benim değil,
Bu nefes benim...
Bu sokaklar kimin,
Kimin bu şehir?

Kavuşmak, Kaf Dağı;

Ellerine değmeden ellerim alev aldı
Lalezarım kül oldu, küllerim alev aldı
Vah edecek çığlığım, dillerim alev aldı
İçindeki Leyla’yla çöllerim alev aldı
Ne söylenir ateşe, sellerim alev aldı

Muhabbet ceminde sinem tutuştu
Yoluna öldüğüm, hele bir çay koy!
Saki payımıza muhanet düştü
Kurbanım, sevdiğim, kele bir çay koy!

Sen çay koy, yüreğim gamlı olmasın

Bir hayal kurarım kendi kendime
Çıkıp yaylalarda bir çoban olsam
Bütün gemileri sökün suyuyla
Yakıp yaylalarda bir çoban olsam

Dağlardan özüme gelince çağrı