Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ey ülkü uğrunda can veren yiğit
Seni unutanın kanı kurusun!
Şu ödlek acuna şan veren yiğit
Şanı unutanın kanı kurusun!

Hak dava yolunda erce koştuğun

“Gitme!” demiştim sana “Gitme de yanımda kal!”
Kalmasan olurdu da kalsaydın olmaz mıydı?
Şu zifirî dünyama aydınlık bir ihtilal
Salmasan olurdu da salsaydın olmaz mıydı?

Ben saklambaç sanmıştım kaybolduğun masalı

Ben görklü Allah’a iman etmişim
Gayrıya bakana eyvallahım yok!
İmanı gönlüme liman etmişim
Gemiyi yakana eyvallahım yok!

Yüreğim yanardağ; sulardan duru

Zıt kutuplar gibiyiz seninle
Sende mevsimlerin tümü bahar
Benim bağrım yas evi
Sende düğün var

Ben ağlarım

Al eline eğir iğle
Kirmen gibi çevir beni
Can özüme ateş bağla
Kavurgayla kavur beni

Sen deryasın, ben pınarım

Gayrı sana ne söyleyim, ne deyim
Tatlı aşı taş başında yedirdin
Darmadağın, bir perişan hâldeyim
Tatlı aşı taş başında yedirdin

Kanadımı kırk yerinden kırmakla

Ey ahali toyumuz var
Vur patlasın, çal oynasın!
Tam ibretlik, akla zarar
Vur patlasın, çal oynasın!

Kurban ettik kırk koyunu

El gibi değil vallahi
Ben sana özden gelirim
Aslım aşktır, bağrım ateş
Kül olmuş közden gelirim
Gözyaşım okyanus arkı
Gözeden, gözden gelirim

Kara günler un eledi başıma
Alınyazım karalandı gelmedin
Hasretinle kan karıştı yaşıma
Can bedenden aralandı gelmedin

Uğunurken eleminden, derdinden

Altay beşik, bozkır yuva
Biz Âdem’den beri geldik
Demir dağı döve döve
Durulandık, duru geldik

Başlarımız tolgalandı