Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ey aşkımdan habersiz yâr
Yüreğimde ateş kaynar
Desem yer yerinden oynar
Diyemem ki!

Kafa tutarım acuna

Bir damla düştüğünde
Süt Gölü’nden bir damla;
Sonsuz övünçle, kamla
Dokuz dallı bir ağaç,
Dokuz kollu bir ağaç
Konuk etti içine

Bu dünya bir uzun katar
Biri iner biri biner
Gün gelir toprağa katar
Hanene baykuşlar tüner

Oğlum deme, kızım deme

Kimse bu dünyayı baki sanmasın
Gözünü kapatsan yok olur dünya!
Süsüne püsüne kimse kanmasın
Sanmasın yıkansa ak olur dünya!

Emsali bulunmaz kendi yaşınca

Dertlerimi sağaltır mı
Derdimi demek dünyaya?
Kelep kelep çoğaltır mı,
Sarılsam yumak dünyaya?

Aklımı göz göre göre

Artık dünya ayağını denk alsın
Olmazları oldurmaya hazırız!
Sürtük dünya ayağını denk alsın
Biz deliler çıldırmaya hazırız!

Herkes bilir namert belli, er belli

Türk Milleti dön kendine
Kalk yerinden yekin artık
Sahip çık da ilk andına
Yağdır öze çakın artık

Nerde dostun, nerde düşman?

Bahtım karardıkça saçım ağardı
Payıma dertlerin çoğu düşünce
Başıma buluttan kımız yağardı
Gönlüme sevdanın yuğu düşünce

İçine çekerken yerin batını

Düşün demi
Uyumakla çıkar mı,
Sevdanın, düşün demi?
Bana bunca ezayı
Öğrendin düşünde mi?
Hâlin düşman tamam da!

Ey Türk uyma gayr-ı Türk’e
İçerine dert düşürür
Hayrı olmaz hayrı Türk’e
Namert faka mert düşürür

Birleşse de cini, insi