Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yurdu sarmış kabalık, yaltaklık
Yükseliş varsa sebep alçaklık
Hüseyin Cavid

Allah ıslah eylesin şu kuduran güruhu
Bunlar, bağı yolarken dal çalmayı öğrenmiş

Göğ göcektim, gündönümü sararttı
Firez diye yakıyorlar çabuk gel
Vicdansızlar gözlerini kararttı
Can evimi yıkıyorlar çabuk gel

Bir sam vurdu habersizce, hayınca

Gardaş, gezmek için Sivas’a gel de
Sevinçten uçasın Çat Yaylası’nda
Gemerek isimli bu cennet elde
Kendinden geçesin Çat Yaylası’nda

Ormanın içinden yürü yüceye

Bak ben geldim, vakit gece
Aziz dostum çayın var mı?
Mısra mısra, hece hece
Yâre küstüm, çayın var mı?

Onca dertten, onca kinden

Ya çocuk olmalı veyahut deli
Yoksa bu dünyanın kahrı çekilmez
Doğarken herkeste gözyaşı seli
Zoraki gelmişiz, fahri çekilmez

Biz gitsek de bu kez kalanlar ağlar

-Oğuz Erdem’e…-

Reis, hatırlar mısın?
Sevdalandığım sıraydı
Efkârlı şiirler yazıyordum
Aysız gecelerden umut sağıyordum

Beddua edemem, kızamam sana
Ömrümü tükettin canın sağ olsun!
Acıdan, hasretten, çileden yana
Rızkımı çok ettin canın sağ olsun!

Vakitsiz ayrıldık sayende erken

Gönül cümle müşküllerin yâr ile âsan olur
Her edası bengi sunar, her sözü yasan olur

Ağyar seni sürükleyip yardan atmak istese
Vefa varsa sevdiğinde ya himmet ya san olur

Ey gönül!
Gamlanma, küsme,
Dertlenme; dert içinde çırpınmaktan
Umut kesme.
Bu çırpınma kurtuluşun başıdır.
Unutma, ey gönlüm unutma!

Ben Mehmet, askerdim yirmi yaşında
Cepheye sürüldüm, vatan sağ olsun!
Eşkıya peşinde, hain peşinde
Dağ aştım, yoruldum, vatan sağ olsun!

Karanlık gecede kurt, kuş yatarken