Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Uçkuru gevşemiş zevzek duygular
Defolun, defolun, defolun gidin!
Utanmayan yüzler, kapkaç saygılar
Defolun, defolun, defolun gidin!

Ve ince hesaplar, karışık işler

Oğul, baştan ar gitmişse
Yanaklarda suç arama
Bey obayı terk etmişse
Döneklerde suç arama

Berk değilse tasma, yular

Ne demiş Bilge Kağan:
“Tanrı Türk’ü korusun”
Dilde dua her zaman
Tanrı Türk’ü korusun

Tanrı demek; Hak demek

Süzme çeşmin, gelmesin müjgân müjgân üstüne
Urma zahm-i sîneme, peykân peykân üstüne
Şair Ahmet Râsih

Yeter artık söyleme, yalan yalan üstüne
Görülmedi böyle hiç talan talan üstüne

Nasıl bir zamana çattık?
Şarka gitsek garp çıkıyor
Yolları yollara kattık
Her adımı sarp çıkıyor

Geçip feleğin dârından

Yaradan’a yâr olan
Bir özge görktü Yunus
Gönülleri aşk ile
Döndüren çarktı Yunus

Hacı Bektaş:”Gel.” dedi

Baş koyduğum kutlu yoldan
Gayrıya ayak basmazam
Cilasun gönlümden başka
Kimseye kulak asmazam

Yâr ömrümü yara çekse

Ey çocuk sabret!
Belki gökyüzünde bir Güneş olamayabilirsin
Fakat yerini ararsan yılmadan
Mesela Ay olabilirsin karanlıkta
Yahut yolunu kaybedene Kutup Yıldızı…

Ey gönül!
Gamlanma, küsme,
Dertlenme; dert içinde çırpınmaktan
Umut kesme.
Bu çırpınma kurtuluşun başıdır.
Unutma, ey gönlüm unutma!

Neredeysen duy beni,
Çocukluğum geri dön!
Kundağına koy beni
Çocukluğum geri dön!

Sen gideli kırgınım