Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Adalet kayboldu, asalet gitti.
İffet ağacını yıkan çoğaldı.
Modern moda geldi, zarafet bitti.
Edebi çarmıhta yakan çoğaldı.

Kimisi çalıştı, kimisi yattı.

Yüreğimden yâr adını
Sildiğimde çok ağlarsın
Yüreğimin muradını
Aldığımda çok ağlarsın

Mukaddesken ülkü gibi

Bizim köyü sorarsan
Ardıç kadı, çam müftü
Derde derman ararsan
Ardıç kadı, çam müftü

Muhtar mührü bırakmaz

Cingözler ekmeği çalıp
Bönlere öğün dağıtır!
Bebeden mamayı alıp
Babaya ağın dağıtır

Harmanda ağlayan uşak

Sür atını dörtnala
Dağlara çık, dağlara!
Dev doruklar dert ala
Dağlara çık, dağlara!

Çiğdem boyun bükünce

Kızıma…

Gönül yurdum alev alsa ses etmem
Aşk ehlinin söylemesi ar olur
Ben ağyara teslim olmam, pes etmem
Beni yıkan Yaradan’la yâr olur

Bütün gücün ile dosta vurana
Vurmak istiyorsan gel bu sevdaya.
O yüce ülkümüz kutlu Turan’a
Varmak istiyorsan gel bu sevdaya.

Bağlandığın paslı zincirleri kır.

Susuzluğa yedi gün,
Açlığa sekiz hafta,
Sensiz bir "an"a asla...

Yâr
Ah, yâr!
Ahım var
Her yan elem
Gönlümde bu dem
Çektiğin dağ yandı

Bülbül candan bir ah etse
Gülşen yanar, gül dayanmaz
Aşk elinden fizah etse
Bu feryada dil dayanmaz

Yaslı inler gönül yaslı