Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Sana “Uyan!” derim bak!
Uyan, uyan hemşerim!
Yoksa kâbus olacak
Ruhun, rüyan hemşerim!

Göz yumduğun, taş biler

Bir mavi gölgelikte uyuturum gönlümü
Gözlerim uyku bilmez
Benden hayli uzakta büyütürüm gönlümü
Gizlerim uyku bilmez

Buluttan bir beşikte rüzgârın türküsüyle

Bizim bakkal yoldan çıktı
Suya, süte zam yapıyor
Tam uyurken gece vakti
Hazır kıta zam yapıyor

Unutturdu evi, aşı

Oturdun suyun başına
Otur, otur, ye efendi!
Yerinden kalkma boşuna
Götür, götür, ye efendi!

Konuşsa da üç beş deli

Ben aşkımı diyemem yâr
Sevda dile zimmetlidir
Bir söylesem âlem duyar
Âlem ele zimmetlidir

Gönüldeki nazlı suna

Meydanı boş bulunca
Zırlamış bizim Zırıl!
Sırtına çul alınca
Fırlamış bizim Zırıl!

Yıkınca bendini o

Haramiyle yola çıkma
Haksız kullarda hak olmaz
Elin ocağını yıkma
Mazlumun ahı yok olmaz

Eğriyi doğrudan ayır

Yiğit tez çıkar meydana
Namert üşeni üşeni
Er olan boyar al kana
Haddi aşanı aşanı

Aslı kavi olan kişi

Yiğitler gitti bir bir
Dillerde cengi kaldı
Arşı aşarken tekbir
Bayrakta rengi kaldı

Nura dönünce al kan

Yâr sayende öğrendim ben
Yiğit yağmurda ağlarmış
Gözyaşını göstermeden
Yiğit yağmurda ağlarmış

Sam vurunca yüreği sam