Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bizim köyü sorarsan
Ardıç kadı, çam müftü
Derde derman ararsan
Ardıç kadı, çam müftü

Muhtar mührü bırakmaz

Cingözler ekmeği çalıp
Bönlere öğün dağıtır!
Bebeden mamayı alıp
Babaya ağın dağıtır

Harmanda ağlayan uşak

Sür atını dörtnala
Dağlara çık, dağlara!
Dev doruklar dert ala
Dağlara çık, dağlara!

Çiğdem boyun bükünce

Kızıma…

Gönül yurdum alev alsa ses etmem
Aşk ehlinin söylemesi ar olur
Ben ağyara teslim olmam, pes etmem
Beni yıkan Yaradan’la yâr olur

Neredeysen duy beni,
Çocukluğum geri dön!
Kundağına koy beni
Çocukluğum geri dön!

Sen gideli kırgınım

Adalet kayboldu, asalet gitti.
İffet ağacını yıkan çoğaldı.
Modern moda geldi, zarafet bitti.
Edebi çarmıhta yakan çoğaldı.

Kimisi çalıştı, kimisi yattı.

Yüreğimden yâr adını
Sildiğimde çok ağlarsın
Yüreğimin muradını
Aldığımda çok ağlarsın

Mukaddesken ülkü gibi

Yalnızca bahar bizde mevsimler,
Günlerin tamamı bayram…
İlkbahar,
Yazbahar,
Sonbahar,
Kışbahar…

Aşk yurdunun hakanı kim,
Sultanı kim, hânı kimdir?
Bu diyarda birim, tekim
Deliliğim delilimdir

Yel kanatlı kıratım var

Destan yazdım, anlamıyor
Muhatabım alık mı ne?
Söylemiyor, dinlemiyor
Bilmiyorum lalık mı ne?

Yurt satılır “Bana ne! ” der