Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Her fırsatta ardım sıra ürüyen
İtler bugün bozkurt olma derdinde
İkbâl için kuyruğunu sürüyen
İstikbâlde paye bulma derdinde

“Türkçü!” diye beni taşa tutanlar

Biz onu milletçe bildik bileli
Kızıyor, ağlıyor, zırlıyor deyyus!
Belli ki mazisiz, soyu şüpheli
Nerede Türk görse hırlıyor deyyus!

İlk başta Müslüman sanmıştık onu

Bizim köyü sorarsan
Ardıç kadı, çam müftü
Derde derman ararsan
Ardıç kadı, çam müftü

Muhtar mührü bırakmaz

Cingözler ekmeği çalıp
Bönlere öğün dağıtır!
Bebeden mamayı alıp
Babaya ağın dağıtır

Harmanda ağlayan uşak

Sür atını dörtnala
Dağlara çık, dağlara!
Dev doruklar dert ala
Dağlara çık, dağlara!

Çiğdem boyun bükünce

Kızıma…

Gönül yurdum alev alsa ses etmem
Aşk ehlinin söylemesi ar olur
Ben ağyara teslim olmam, pes etmem
Beni yıkan Yaradan’la yâr olur

Neredeysen duy beni,
Çocukluğum geri dön!
Kundağına koy beni
Çocukluğum geri dön!

Sen gideli kırgınım

Adalet kayboldu, asalet gitti.
İffet ağacını yıkan çoğaldı.
Modern moda geldi, zarafet bitti.
Edebi çarmıhta yakan çoğaldı.

Kimisi çalıştı, kimisi yattı.

Yüreğimden yâr adını
Sildiğimde çok ağlarsın
Yüreğimin muradını
Aldığımda çok ağlarsın

Mukaddesken ülkü gibi

Yalnızca bahar bizde mevsimler,
Günlerin tamamı bayram…
İlkbahar,
Yazbahar,
Sonbahar,
Kışbahar…