Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Gönül cümle müşküllerin yâr ile âsan olur
Her edası bengi sunar, her sözü yasan olur

Ağyar seni sürükleyip yardan atmak istese
Vefa varsa sevdiğinde ya himmet ya san olur

Göğ göcektim, gündönümü sararttı
Firez diye yakıyorlar çabuk gel
Vicdansızlar gözlerini kararttı
Can evimi yıkıyorlar çabuk gel

Bir sam vurdu habersizce, hayınca

Gardaş, gezmek için Sivas’a gel de
Sevinçten uçasın Çat Yaylası’nda
Gemerek isimli bu cennet elde
Kendinden geçesin Çat Yaylası’nda

Ormanın içinden yürü yüceye

Bak ben geldim, vakit gece
Aziz dostum çayın var mı?
Mısra mısra, hece hece
Yâre küstüm, çayın var mı?

Onca dertten, onca kinden

Ya çocuk olmalı veyahut deli
Yoksa bu dünyanın kahrı çekilmez
Doğarken herkeste gözyaşı seli
Zoraki gelmişiz, fahri çekilmez

Biz gitsek de bu kez kalanlar ağlar

Duysun sağır sultan, duysun yal ehli
Korkanın, sinenin alayını ben…
Ülkeye kin güden eli silahlı
Veled-i zinanın alayını ben…

Esiri olunca bir soysuz putun

Düz yaşarken “Deli!” diye
Anılsam da eğilmedim
Dert gömleği giye giye
Yanılsam da eğilmedim

Dâra gittim dimdik dâra

Yollara düşerdik güneş doğmadan
Anamın ezanla hazırladığı azıkla
Babam eşeğe biner, biz ardından yürürdük
Vurulurduk yamaca anadutla, tırmıkla

Tarlaya varırdık herkesten önce

“Gitme!” demiştim sana “Gitme de yanımda kal!”
Kalmasan olurdu da kalsaydın olmaz mıydı?
Şu zifirî dünyama aydınlık bir ihtilal
Salmasan olurdu da salsaydın olmaz mıydı?

Ben saklambaç sanmıştım kaybolduğun masalı

Ben görklü Allah’a iman etmişim
Gayrıya bakana eyvallahım yok!
İmanı gönlüme liman etmişim
Gemiyi yakana eyvallahım yok!

Yüreğim yanardağ; sulardan duru