Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yollara düşerdik güneş doğmadan
Anamın ezanla hazırladığı azıkla
Babam eşeğe biner, biz ardından yürürdük
Vurulurduk yamaca anadutla, tırmıkla

Tarlaya varırdık herkesten önce

Yerin, göğün tek Hân’ı
Kalpler senle gark olsun
Yine bütün cihanı
Aydınlatan şark olsun

Doğsun börü Altay’da

Ulu Tanrı’m biz yalnız sana secde ederiz
Sana layık olmayan başımızı dik etme

Senden başka birine eğilip bükülürsek
Göğe uçur başları, omuzlara yük etme

“Gitme!” demiştim sana “Gitme de yanımda kal!”
Kalmasan olurdu da kalsaydın olmaz mıydı?
Şu zifirî dünyama aydınlık bir ihtilal
Salmasan olurdu da salsaydın olmaz mıydı?

Ben saklambaç sanmıştım kaybolduğun masalı

Ben görklü Allah’a iman etmişim
Gayrıya bakana eyvallahım yok!
İmanı gönlüme liman etmişim
Gemiyi yakana eyvallahım yok!

Yüreğim yanardağ; sulardan duru

Zıt kutuplar gibiyiz seninle
Sende mevsimlerin tümü bahar
Benim bağrım yas evi
Sende düğün var

Ben ağlarım

Al eline eğir iğle
Kirmen gibi çevir beni
Can özüme ateş bağla
Kavurgayla kavur beni

Sen deryasın, ben pınarım

Gayrı sana ne söyleyim, ne deyim
Tatlı aşı taş başında yedirdin
Darmadağın, bir perişan hâldeyim
Tatlı aşı taş başında yedirdin

Kanadımı kırk yerinden kırmakla

Ey ahali toyumuz var
Vur patlasın, çal oynasın!
Tam ibretlik, akla zarar
Vur patlasın, çal oynasın!

Kurban ettik kırk koyunu

Sevgini sar kalbine
Kalbin nura boyansın
Sen gönlüne gül yine
Günün gülüp uyansın

Doğru düşün, doğru bak