Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Hanlar hanı bağır bastı
Otağına bağdaş kurdum
Ulu dağlar dizgin kastı
Eteğine bağdaş kurdum

Ne “İlk!” dedim ne de “Bu son!”

Sen “Unutma!” dedin tama
Ben o yüzden unutmadım
Bir ses duydum “Unutama!”
Ben o yüzden unutmadım

Yazan demek böyle yazdı

Ey bahar!
Sen geldin,
Karıştı her şey
Kıskançlıkları zirve yaptı kadınların
Kıskandılar, neden geldin!

Yaka silktim bu dünyadan ben yaka
Usandım ben, usandım ben, usandım!
Her tarafı yalan dolan, fiyaka
Usandım ben, usandım ben, usandım!

Yılık göze sürme yaptı hezeni

Biz Anadolu’nun dimdik başıyız
El etek öpmeyi bilenimiz yok
Törenin, davanın temel taşıyız
Yolundan sapmayı bilenimiz yok

Rızayı umarız en yüce kattan

Canan ne ki can olmasa?
Ben cananı can eyledim

Aşka verip varlığımı
Can mülküne han eyledim

Sen yarama alıştın, ben yaranla alıştım
Yâr bildiğim yaraydın, yandığımı bilmedin
Umudumu un ettim, unutmaya çalıştım
Her ânımda adını andığımı bilmedin

Düşlerine düşerken dünyalık bir düşünce

Her gün senin derdinle
Hislenirim bilmezsin

Lâl olmuş çığlığımla
Seslenirim bilmezsin

Bir kız var ki derdi benim başıma
Derdi ile deli oldum, bilmiyor
Kor alevi loda vurdu döşüme
Gülüşünden yara aldım, bilmiyor

Karşısında erim erim erirken

Yükünü yükseğe yığma
Ederinden haberim var
Yılan kırkıp sinek sağma
Hederinden haberim var

Hayli oldu çark ettiğin