Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Elimize el olan
Yabancıyı yâr beller
Yar dibinde yer bulan
Kâinatı dar beller

Er unutur talimi

Kılıcımız kından çıktı
Bundan sonra el düşünsün
Ateşimiz dağı yaktı
Su artık bir yol düşünsün

Yağı yesin ok döşüne

Sevda diyarının hakanı benim
Fermanım okunur, mührüm vurulur
Bir gül için güne isyan edenim
Uykusuz geceler benden sorulur

Geceler gönlümü yitiren eldir

Yüreğimden aşk ırmağı
Çağıldayıp bende varmış
Yârin ismi, cismi, resmi…
Ne ararsam bende varmış
Ela gözlerinde bela
Yüzünde çift ben de varmış

Geceme güneşi doğduran güzel
Gönlüme âlemi sığdıran güzel
Eğilmez başımı eğdiren güzel
Sen yoksan bilmem ki kimin nesiyim?
Bengi gözlerinin müptelasıyım

Bahtımın kalemi katrana batmış
Karalar, karalar, karalar beni!
Yarınım neşterin üstüne yatmış
Yaralar, yaralar, yaralar beni!

Gücenmem geçine, kızmam erine

Bakışından anladım
O da beni seviyor!
Yüreğini dinledim
O da beni seviyor!

Gülümsedi, yüz verdi

Beni iyi duysun sağır sultanlar
Yıkılmaz surları yıkan benim, ben!
Yeniden yeğnilsin ağır(!) sultanlar
Dağları, çağları yakan benim, ben!

Mademki mensubum en necip ırka

Gardaş, onuncu köye
Göçtün mü benim öğrü?
Ordan sonuncu köye
Geçtin mi benim öğrü?

Kurt sanıp kuçuları

Ey Altay’dan esen yel
Beni Turan’a götür
Hızır gibi çıkıp gel
Beni Turan’a götür

Ruhum, kemiğim, etim