Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Hep bir şeyim oldun sen
Sevdiğim, her bir şeyim,
Her şeyimdin eskiden
Şimdiyse hiçbir şeyim

İblisleri hicvederken bir ara
Bir taş attım kırk kapıdan ses geldi
Kemik için çenileyen zağara
Bir taş attım kırk kapıdan ses geldi

Yağ akarken damağından, dişinden

Eksiğim yok, her şeyim tam
Bana bir yalnızlık lazım
Fazla değil, iki tutam...
Bana bir yalnızlık lazım

Bir başıma bağ başında

Çıkar mı demeyin, çıkar elbette
Tosbağa tavana, terasa çıkar
Neler neler çıkar bu memlekette
Bolca hain, gidi, arasa çıkar

Yiğit küstüğünde kara bahtına

Hıyar, kelek karışsın
Al tağa bak, al tağa!
Çap, çolakla yarışsın
Çaltağa bak, çaltağa!

Eke çoban emirdi

Nasıl girdin gönlüme,
Uğru gibi böyle sen?
Bundan kelli “El! ” deme
Bildiğini eyle sen

Ben göklerde bir bazdım

Bana gökçek güller gönder, gökyüzüne takayım
Gözlerini özledikçe gök yüzüne bakayım

Gözlerin ki gönlümü yakıp da kor ederken
Senden özge kullara gönlümü kör ederken

Konuştuğum kandırmasın
Küstüm sana barışamam
Gözde buğum kandırmasın
Küstüm sana barışamam

Ela gözde belam ne ki!

Ey yâr!
Aşkıma diyar...
Gönül tahtımda
Bahtı bahtiyar

Azıksız, çarıksız düştüm peşine,

Her tarafta bir kargaşa
Baş belirsiz, meydan ıssız
İtibar heykele, taşa
Baş belirsiz, meydan ıssız

Tersten sollayınca çağı